ویژه نامه ها

اشتراک الکترونیکی روزنامه

CAPTCHA ی تصویری

شماره های پیشین

آذرافزا: پاشنه در هیئت را کندم تا داور شدم

تاریخ درج : دوشنبه ۲۳ بهمن ۱۳۹۶
شماره روزنامه: 
همراه با داوران بین المللی ورزش نصف جهان

مهری مصور

 

 

در ادامه مصاحبه های سریالی همراه با داوران بین المللی ورزش نصف جهان، نوبت به رشته بسکتبال رسید و به سراغ رضا آذرافزا از داوران جوان و بین المللی این رشته رفتیم. وی که از سال 2008، وارد جرگه داوران بین المللی شد، در رقابت هایی همانند کاپ آسیایی و بازی های آسیایی اینچوان قضاوت داشته است. وی تجربه قضاوت در فینال رویدادهای بزرگ را تجربه لذت بخشی می داند؛ اما در اینچوان به دلیل اینکه تیم ملی به فینال رسید، برای بازی رده بندی انتخاب شد، هر چند که فینالیست شدن تیم ملی را اتفاق مهم تری نسبت به قضاوت خودش در فینال می داند. با ما در این گفت وگو همراه شوید.

 

 

چطور شد جذب داوری بسکتبال شدید؟
علاقه مندی من به داوری، به واسطه پیشنهاد یکی از بستگان بود. یک بار در سالن هلال احمر تمرین می کردیم که ایمان پناهی که در آن مقطع نوجوان بود، به این سالن آمد و با ما تمرین کرد. این فامیل ما به من گفت: نگاه کن پناهی با این سنش، مدرک درجه سه داوری دارد. این موضوع بهانه ای شد تا من هم به سمت داوری جذب شوم و یک سال و نیم پاشنه در هیئت بسکتبال را کندم تا بالاخره داور شدم.

 

 

چه پروسه ای را در این مسیر پشت سر گذاشتید؟
قرار بود در ناحیه 5 آموزش و پرورش، دوره داوری درجه سه بسکتبال برگزار شود و چهار سهمیه برای هیئت در نظر گرفته بودند که از قبل معرفی شده بود و با اصرار و پیگیری ما، به همراه دو نفر دیگر وارد دوره شدیم و مدرک درجه سه را دریافت کردم. به لطف خدا و عشقی که به این کار داشتم، خوب سوت می زدم و آقای کیان ارثی، مسئول کمیته داوران هیئت، درخواست ارتقا کرد و کارت درجه دو گرفتم. به جرئت می گویم که خوب سوت می زدم و همچنان هم خوب سوت می زنم ( با خنده) پس از قضاوتی که در مسابقات المپیاد وزارت علوم داشتم، درخواست ارتقا برای کارت ملی شد. سال 2008 نیز به همراه جعفر محمدپور از ایران، کاندیدای شرکت در دوره بین المللی شده و این مدرک را دریافت کردیم.

 

 

داوری بسکتبال ایران را چطور ارزیابی می کنید؟
به نظرم برای بررسی داوری بسکتبال، باید سه دوره را مدنظر داشت. در دورانی که آقای نوربخش، مسئول کمیته داوران فدراسیون بود، به جوانگرایی اهمیت می داد و برای قضاوت، داوران پیشکسوت و جوان را با هم همراه می کرد. در دوره آبکاریان، سطح علمی داوران بالا رفت، تا جایی که هر سوالی  در خصوص بسکتبال و قوانین آن از داوران می پرسیدید، بدون مکث جواب می دادند. در دوره واحدپور نیز جوانگرایی صورت گرفت؛ اما نگذاشتند آن طوری که انتظار می رفت، کاری انجام بدهد. البته بحث دشمنی نیست، از بزرگان داوری هم می توانید در این خصوص سوال کنید.

 

 

یعنی معتقدید در این مقطع داوری بسکتبال دچار افت شد؟
به نظرم چون داوری بسکتبال اصفهان، رشد نکرد، داوری بسکتبال کشور هم پیشرفت نداشت. الان بسکتبال ایران نیز خوابیده، به خاطر اینکه بسکتبال اصفهان خوابیده است و هر زمانی بسکتبال اصفهان روی دور باشد، بسکتبال ایران نیز از این بابت نفع می کند. چند وقتی است که جواد داوری، ریاست هیئت بسکتبال استان را برعهده گرفته و امیدوار هستیم بتواند تکانی به این رشته بدهد.

 

 

در هندبال، سطح داوری از این رشته فراتر رفته است. در بسکتبال هم این قاعده صدق می کند؟
بله؛ من معتقدم داوری بسکتبال از این رشته فراتر رفته است؛ البته مربیان این دیدگاه را قبول ندارند زیرا به نظر آنها اگر تیمشان ببرد، خودشان خوب بوده اند و اگر تیمشان ببازد، مقصر داور است. در قاره آسیا، معمولا داوری های دشوار را به ایرانی ها می سپارند. بهترین مدرسان از ایران هستند. آوانسیان که در کنفدراسیون بسکتبال آسیا مسئولیت داشت، یکی از برندهای این رشته محسوب می شود.

 

 

چرا مدتی از داوری دور شده بودید؟
من دو سال به دلیل مشکلاتی که با فدراسیون و شخص مشحون پیدا کردم، کنار گذاشته شدم. بعد از این اتفاق، پدرم به من توصیه کردند که مانند یک سرباز شمشیرم را تیز کنم. از دوستان خوبم هم تشکر می کنم که در این مدت مرا رها نکردند. در این مدتی که داوری نمی کردم، آمادگی بدنی مطلوبم را حفظ کردم و سعی کردم اطلاعاتم را به روز نگه دارم. مدتی هم هست دوباره دعوت به همکاری شده ام.

 

 

معمولا داوران گلایه دارند که کمتر بازیکنان و مربیان دیده می شوند. در خصوص داوری بسکتبال هم این موضوع صدق می کند؟
در بسکتبال، اصلا داور نباید دیده شود و انگار در بازی وجود ندارد، فقط وظیفه دارد بازی را به سلامت برگزار کند. در بسکتبال توصیه می شود که داوران طوری سوت بزنند که دیده نشوند.

 

 

معمولا در داوری بسکتبال، حساسیت زیادی روی دیسکالیفه وجود دارد. این حساسیت برای داوران هم هست؟
این حساسیتی است که در روند بازی پیش آمده است، مثل تکنیکال فول( کارت زرد) که بزرگش کرده اند. دیسکالیفه اشد مجازات در بازی بسکتبال است و معمولا در 10 بازی، بیش از سه دیسکالیفه نباید اجرا شود؛ اما متاسفانه مربی و بازیکنان روی این موضوع حساسیت پیدا کرده و تماشاگران را هم حساس کرده اند.

url : http://www.isfahanziba.ir/node/68314

اصفهان زیبا را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید

 

 

ضمائم روز

پیوست‌ها

  

 

 

بایگانی