ویژه نامه ها

اشتراک الکترونیکی روزنامه

CAPTCHA ی تصویری

شماره های پیشین

برای نوشتن نقد در روزنامه با فردی هماهنگ نمی‌کنم

تاریخ درج : چهارشنبه ۲۴ امرداد ۱۳۹۷
شماره روزنامه: 

مسیح مهاجری از سال ۶۰ و درست از روز حادثه هفتم تیر ماه مدیر مسئول روزنامه جمهوری اسلامی شد و بعد از ۳۷ سال همچنان عهده‌دار این مسئولیت است، سال‌هاست که در محافل رسانه‌ای کمتر حضور پیدا می‌کند و کم به گفت‌وگو با خبرنگاران می‌نشیند. با این حال، روز خبرنگار و البته تماس‌های مداوم هر روزه، در نهایت انگیزه‌ای شد تا درباره سال‌ها فعالیت خود در روزنامه جمهوری اسلامی، خط مشی اعتدالی این روزنامه، واکنش‌ها و گله‌هایی که در این سال‌ها با آنها دست و پنجه نرم کرده است، سخن بگوید.

 

 

شما از چه سالی در روزنامه جمهوری اسلامی حضور دارید؟
از تیر ماه سال ۶۰ در روزنامه جمهوری اسلامی مشغول شدم و تا الان نیز همچنان هستم؛ البته این بودنم تا الان برخلاف  میل خودم است. چون معتقدم هر کسی دوره‌ای را باید بگذراند و نباید طولانی‌مدت در جایی حضور داشته باشد. به همین دلیل هم چند بار با  رهبر انقلاب اسلامی صحبت کردم که تغییراتی را نه فقط در روزنامه جمهوری اسلامی، بلکه در روزنامه­‌های کیهان و اطلاعات هم ایجاد کنند.

 

 

  روزنامه در این سال­‌ها دوره‌های هیجانی زیادی را پشت سر نگذاشته و دچار فراز و نشیب نشده است. گویا از ابتدای کار در عین پایبندی به ایدئولوژی طراحی ­شده، یک مشی اعتدالی را نیز در پیش گرفته است؛ این رویکرد یک ایده فکرشده بوده یا اینکه در گذر زمان به آن رسیدید؟
من حدود ۱۰ سال قبل از پیروزی انقلاب فعالیت‌های جمعی و علمی با آیت‌الله بهشتی داشتم. زمانی که آقای بهشتی در آلمان بود و مرکز اسلامی هامبورگ را اداره می‌کرد، فعالیت‌های تبلیغی و دینی زیادی در اروپا داشت. آقای بهشتی اواخر دهه ۴۰ به ایران آمد، چند نفری را در قم در نظر گرفت که دانش‌آموخته حوزه باشند و از سطح علمی قابل قبولی برخوردار باشند؛ تا آنها را برای تبلیغات دینی در چهار گوشه دنیا تربیت کند. یکی از این افراد، من بودم. این کار حدود ۱۰سال طول کشید تا اینکه سال ۵۷ در روزهای پیروزی انقلاب به دلیل فعالیت زیاد آقای بهشتی، این پروژه قطع شد. این دوران همکاری علمی با آقای بهشتی و استفاده علمی از ایشان به استفاده اخلاقی نیز منجر شد. آقای بهشتی آدم معتدلی بود و به طور طبیعی من این ویژگی را از ایشان گرفتم.

 

 

 روزنامه جمهوری اسلامی همواره روحیه انقلابی خود را در این سال‌­ها حفظ کرده است. شاید یکی از حرکت‌های اولیه در این راستا، ایجاد ستون «جهت اطلاع» بوده است. بسیاری اوقات موضع روزنامه در این ستون مشخص می‌شد که همواره منتقد دولت‌ها بوده. این نگاه انتقادی در دوره  رئیس دوره اصلاحات در حوزه فرهنگی و دوره آقای احمدی‌نژاد بعد از ایجاد محدودیت‌های رسانه‌ای بسیار پررنگ‌تر شده بود.
در این باره هم توضیح بدهید.
این ستون بسیار پرنفوذ بود و هنوز هم هست. گاهی یک «جهت اطلاع» چند خطه به اندازه یک گزارش نیم‌صفحه‌ای کار کرده است. اگر این روزها فضای مجازی بازار روزنامه‌ها را سرد کرده، اما خبرهای اختصاصی «جهت اطلاع» باز هم  کار خودش را انجام می‌دهد.

 

 

 آیا نقدهای منتشر شده در روزنامه جمهوری اسلامی را به نظرات  بیت رهبری می‌توان نسبت داد؟
ما هیچ‌گاه برای انتشار مطلب، هماهنگی با مقامات بیت رهبری، نیروی انتظامی و جاهای دیگر نداشته‌ایم و الان هم همین گونه است. یکی از خصوصیات روزنامه جمهوری اسلامی و خود من این است که مهم‌ترین ویژگی روزنامه‌نگاری را استقلال می‌دانم. اگر روزی به آنجا برسم که در روزنامه بگویند این مطلب را بنویسیم یا ننویسیم، دیگر در روزنامه نخواهم بود.

 

 

در جایگاه مدیر مسئول روزنامه چند درصد از سرمقاله‌ها را خودتان می‌نویسید؟
معمولا سرمقاله‌ها از من است؛ برخی را با اسم می‌نویسم و برخی را بدون اسم.

 

بعضا سرمقاله‌های شما صراحت لهجه دارند .آیا از سوی نهادهای حاکمیتی و دولتی به شما تذکر داده می‌شود؟
این فشارها وجود داشته است و الان شاید کمتر شده باشد. ولی هیچگاه شخصا تحت تاثیر این فشارها قرار نگرفته‌ام.نمونه ای از این فشارها را به یاد دارم که به آن اشاره می کنم.اواخر دهه 60 و در زمان نخست وزیری آقای موسوی، دولت تصمیم گرفت ایرانیان خارج از کشور را دعوت کند که به کشور بیایند و آنها را در شهرهای مختلف بگردانند تا ببینند که ایران چه وضعیتی پیدا کرده است؛ در واقع هدف این بود که ایرانیان خارج از کشور را جذب کنند. منتهی در این طرح هیچ تفکیکی برای ایرانیان خارج از کشور قائل نشده بودند. من و آقای موسوی غیر از اینکه مدتی با هم همکار بودیم و من به جای ایشان در روزنامه رفته بودم، رفت‌ و آمد خانوادگی هم داشتیم و هنوز هم این دوستی ما برقرار است. به هر حال آن زمان رعایت این دوستی را نکردم و در مقاله‌ای انتقادی نوشتم که شما نمی توانید این طرح را بدون تفکیک انجام دهید. افرادی هستند که زمان جنگ مملکت را رها کردند و رفتند و به کشور ضربه زدند. نمی‌شود که شما آنها را برگردانید به کشور، امکانات در اختیار آنها بگذارید و آنها را بگردانید! ما که می‌دانیم دل آنها با ما، مملکت و ملت نیست. همین انتقاد باعث شد این برنامه تعطیل شود. البته ما نمی‌خواستیم این برنامه کلا تعطیل شود، می‌خواستیم حساب و کتابی وجود داشته باشد و این طرح روی روال درست اجرا شود. اما پس از انتشار این مطلب آقای موسوی از من گله کرد که شما نگذاشتید کار ما انجام شود. من نیز در پاسخ گفتم کار شما یا درست است یا غلط؛ اگر غلط است که خوب کردیم،نگذاشتیم و اگر درست است شما به ما چی کار دارید؟

 

 

آیا هنوز هم کسی هست که به خاطر مطالب تند شما تماس بگیرد و گله کند؟ به عنوان مثال آیا آقای علم‌الهدی تاکنون به شما گله کرده است؟
بعضی‌ها با واسطه گله می‌کنند، ولی مستقیما آقای علم‌الهدی چیزی به من نگفته‌اند.

 

 

یکی از روحانیون شاخص، مرحوم هاشمی ‌رفسنجانی بود که شما در دو دهه گذشته رویکرد ثابتی به ایشان داشتید. درباره این رویکرد روزنامه نیز توضیح بدهید.
واقعیت این است قدر آقای هاشمی در کشور دانسته نشد. من با توجه به شناختی که از ایشان داشتم، همیشه سعی کردم از ایشان دفاع کنم. البته انتقاد هم می‌کردم. خصوصیت من این است هیچ گاه کسی را مطلق نمی‌بینم.

 

 

اما در سال‌های اخیر و بویژه پس از انتخابات‌ سال‌های ۸۴ و ۸۸ از آقای هاشمی ­رفسنحانی حمایت کردید و حتی دیگران را مورد انتقاد قرار دادید که چرا حرمت ایشان را رعایت نمی‌کنید.
در این سال‌ها ایشان مسئولیت اجرایی نداشت و واقعا غیرمنصفانه مورد حمله قرار می‌گرفت. حتی در مواردی که خیلی روشن بود حرف‌ها و مواضع ایشان درست است، اما باز به ایشان ظلم می‌شد. روزنامه ‌ها یا نباید منتشر بشوند یا وقتی می‌شوند این وظیفه را باید حتما رعایت بکنند./ایسنا

url : http://www.isfahanziba.ir/node/79518

اصفهان زیبا را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید

 

 

ضمائم روز

پیوست‌ها

  

 

 

بایگانی