ویژه نامه ها

اشتراک الکترونیکی روزنامه

CAPTCHA ی تصویری

شماره های پیشین

خداوندگار نی

تاریخ درج : پنجشنبه ۲۴ خرداد ۱۳۹۷
شماره روزنامه: 
شش سال از رفتن حسن کسایی گذشت

فرید صلواتی

 

 

 

در موسیقـــــی ایرانی جایگاهش چــــون آیت‌الله‌العظمی در دین است .منظورم کسی نیست جز استاد حسن کسایی.25 خرداد سالگرد درگذشت این خداوندگار موسیقی نی است .در این دوران خیلی ها خود را استاد می نامند . مهم این است که آیا این  لقب برازنده هر کسی هست یا نه ؟ استاد حسن کسایی واقعا برازنده این درجه بود . نه به خاطر سنش  که بسیاری سنشان بالاست. نی هم خوب می زنند ولی نمی توان در جایگاه استادی قرارشان داد ، جایگاه استادی حرمتی دارد . ملاک استادی به نوازندگی نیست که به اساتید ومربیانشان است . بسیاری دکتر هستند ولی یک نفر می شود پروفسورسمیعی . کارگردان‌های بسیاری در جامعه ما فیلم ساختند ولی همه نمی شوند بهرام بیضایی.استاد حسن کسایی از کودکی علاقه زیادی به موسیقی داشت، از 12 سالگی شروع به نواختن نِی کرد و در13 سالگی به مکتب استاد نوایی رفت .نوایی از شاگردان نایب اسدالله است و دیگر شاگرد نوایی، هم یاوری است که او هم اصفهانی است. کسایی در محضر استاد ابوالحسن صبا به نواختن ردیف‌ها پرداخت و با هنرمندانی چون خالقی، مشیرهمایون و حسین محجوبی نیز ‌نواخته ‌است. کسایی در ۲۰ سالگی نخستین اجرای تکنوازی نی خود را در دستگاه همایون در تئاتر اصفهان به صحنه برد و یک سال بعد قطعه معروف سلام را در دستگاه چهارگاه ساخت که از معروف‌ترین قطعات موسیقی ایرانی به‌شمار می‌رود.حسن کسایی به نوعی از ابتدا شروع به ابداع تکنیک و پیاده کردن تمام دستگاه‌ها در ساز نِی کرد.در گذشته صدای نِی، همراه با ناخالصی زیاد بود؛ یعنی نواختن آن به صورتی بود که تفاوت محسوسی بین صداهای اوج، بم و بم نرم نبود، ولی استاد کسایی توانست با تغییر حالت در زبان، در محل استقرار زبان، حالت لب و فرم سر نی، صدایی بسیار شفاف و بدون ناخالصی از نی تولید کند. همین پیشرفت باعث شد تا نوازندگی نی او، به رادیو راه پیدا کند. تکنوازی‌ها و همکاری با نوازندگان و خوانندگان مشهور آن زمان چون جلیل شهناز، علی تجویدی، احمدعبادی، تاج اصفهانی، ادیب خوانساری و...  باعث شد تا نی هم‌ردیف سازهای دیگر قرار بگیرد. بیشتر آثار حسن کسایی بداهه‌نوازی است تا موسیقی پیش ساخته، ولی امروز بخش زیادی از ضربی‌ها و حتی آوازی‌های نوازندگان نی، بهره گرفته از نوازندگی‌های اوست. دیده شده بود که او حتی با لوله کردن کاغذی ساده و سوراخ کردن آن اقدام به نواختن نی می‌کرد که این در یکی از نوارهای صوتی آموزشی وی نیز بیان شده است. کسایی از زمره موسیقی‌دانانی بود که کمتر حرف می‌زدند و بیشتر عمل می‌کردند. خود او می‌گفت آنها که نمی‌توانند حرفشان را با ساز بیان کنند و چیزی برای ارائه موسیقی ندارند، با صحبت‌های عجیب و غریب می‌خواهند خودشان را مطرح کنند. او در ۲۵ خرداد ۱۳۹۱، پس از سپری‌کردن دو ماه در حالت کما، درگذشت و طبق وصیت خودش مبنی بر خاکسپاری در کنار مقبره استاد تاج در تخت فولاداصفهان به خاک سپرده شد.

url : http://www.isfahanziba.ir/node/75261

اصفهان زیبا را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید

 

 

ضمائم روز

پیوست‌ها

  

 

 

بایگانی