ویژه نامه ها

اشتراک الکترونیکی روزنامه

CAPTCHA ی تصویری

شماره های پیشین

خطر خزنده باسمه‌ای‌ها بر سر سینما

تاریخ درج : چهارشنبه ۲۱ آذر ۱۳۹۷
شماره روزنامه: 
کمدی‌های بی‌کیفیت، گیشه را قبضه کرده‌اند

مجتبی اردشیری

 

 

در چند ماه اخیر، کمدی هایی به روی پرده رفته که به شکل وسیعی مورد انتقاد مخاطبان قرار گرفته، به گونه ای که به کیفیت آن کمدی ها اعتراض و  نقدهایشان را در فضاهای مجازی، صفحات عوامل آن آثار و البته مطبوعات منتشر کرده‌اند.این اعتراض ها در شرایطی شکل گرفته که سینمای ایران، در دو دهه به شکلی مستمر، هدف کمدی های باسمه ای قرار گرفته،  اما مردم هیچگاه اعتراض خود را به این آثار تا این اندازه نگسترانده بودند.

 

هم اکنون شاهد اعتراض به فیلم هایی نظیر لس‌آنجلس -تهران، خانم یایا، کلمبوس و... هستیم. این دسته آثار در قالب  سبک جدید کمدی، همان ‌مسیری را می پیمایند که کمدی‌های باسمه  طی کرده اند، اما آنچه سطح انتظارات را از این فیلم ها بالا می برد، ظاهر شکیل و حضور بازیگران شناخته شده در این آثار است. در حالی که وقتی مخاطب به تماشای یک کمدی به‌اصطلاح شانه‌تخم مرغی می‌نشیند، انتظاری بیش از آنچه می بیند، ندارد،  اما مگر می شود از بازیگرانی نظیر پرستویی، فرخ نژاد و  عطاران انتظار کمدی های شبه باسمه‌ای را داشت؟در به وجود آمدن این شرایط، برخلاف آنچه تصور می‌شود، باید حق را به مخاطب داد،  آن هم به یک دلیل واضح. چندی پیش نیکی کریمی در مصاحبه ای اعلام کرد فیلمسازی در شرایط کمدی برای بعضی ها تبدیل به یک تجارت پرسود شده که در کمتر از چند ماه، به چند برابر سود یک برج ساز دست پیدا می‌کنند. سخن کریمی،  گزاف یا غلوآمیز  نیست. اتفاقا درست می‌گوید. در وضعیت کنونی شاهد آن هستیم که کارگردانان سرشناس به ساخت کمدی‌های سطحی روی می آورند. بدین ترتیب که یک فیلمنامه ابتدایی را با بازیگران چهره جلوی دوربین می برند و چند ماه پس از ساخت، با اعلام اینکه منتظر جشنواره نمی‌مانند، فیلم خود را با لابی گری به اکران می‌رسانند و اگرچه اعتراض های گسترده ای را به چشم می بینند،  به‌سرمایه هنگفتی می رسند. برای مثال کمدی هزارپا را در نظر بگیرید که در عالی ترین شرایط، پنج میلیارد هزینه کرد و ۴۰ میلیارد فروخت. حالا این وسط، اگر  اغلب مخاطبان هم از فیلم ناراضی باشند،  از دید آنها مهم نیست؛ چون آنها  با فروش این فیلم  به  سرمایه افسانه‌ای دست پیدا  کرده اند. از قضا، روند ساخت کمدی هایی از این دست پس از موفقیت چشمگیر هزارپا، سرعت بیشتری گرفته و به شکلی افسارگسیخته در حال پیشرفت است؛ آن هم در روزگاری که احساس می شود با توجه به بالا رفتن هزینه فیلمسازی، عطای ساخت این گونه آثار به لقای آن بخشیده می شود، اما در روندی معکوس، شاهد شدت‌گرفتن این شکل فیلمسازی هستیم.این سبک فیلمسازی در حالی در حال فربه شدن است که چندی پیش،حدود 200 کارگردان و فیلمساز در نامه‌ای سرگشاده، خواستار حذف پروانه ساخت برای آثار سینمایی شدند.  در بین این جمعیت، فیلمساز شناخته شده و صاحب سبک کمتر دیده می‌شد. همین درخواست از سوی کارگردانان متوسط و رو به پائین نشان می دهد که سناریویی جدی و تازه برای ساخت این گونه کمدی های بی پایه در حال شکل گیری است که با توجه به برخی قوانین  ارشاد، آنها درصدد حذف این قوانین و بازکردن مسیر فیلمسازی خود هستند.در این میان، فقط سازمان سینمایی است که تاحدودی می تواند این شکل فیلمسازی را  اصلاح کند.  درحقیقت، سازمان سینمایی باید بجنبد، چون این نوع فیلم‌ها نه تنها ذائقه عمومی را تغییر داده،  بلکه در حال خط دهی به بازیگران و حتی کارگردانان شاخص سینمای ما هم شده است.  این تهدید باید از سوی تنها نهاد قدرتمندی که می‌تواند در این غائله دخالت کند، دفع شود، اگرچه سیاستِ سازمان سینمایی در تمامی این سال‌ها، مواردی نظیر قانون‌گذاری یا ممیزی بوده و این نهاد هیچگاه در بحث کیفی آثار ورودی جدی نداشته و مقصر اصلی به وجود آمدن شرایط کنونی است.  زیرا خیلی بعید است فیلمسازان حتی شاخص این سینما، طبق شرایط کنونی، چندان با مصلحت عمل کنند.از بازیگری مانند فرخ نژاد که به گفته خودش، باید ماهیانه ۱۰ هزار دلار برای خانواده اش در آمریکا بفرستد هم انتظار نداریم چنین پیشنهادهای خوش رنگ و لعابی را پس بزند. نه تنها انتظاری از او و دیگر بازیگران نمی رود،  بلکه شاهد این موضوع هستیم که برخی از آنها ‌ در پروژه‌هایی از این دست سرمایه‌گذاری می‌کنند، مانند عطاران در هزار پا و فرخ نژاد در میلیونر میامی.این نوع کمدی خزنده که سینمای ایران را دارد کم‌کم می‌بلعد، خطر و بلایی است که به مرور کل سینمای ایران  را نابود می‌کند. اکنون شرایطی پیش آمده که به کمدی‌های باسمه‌ای که تا پیش از این مورد انتقادات بی‌شمار قرار می‌گرفتند،  به چشم یک اثر سرگرمی ساز نگاه می ‌کنند،  چون از ابتدا مشخص است این کمدی‌ها برای چه ساخته می شوند و مخاطبانش چه کسانی هستند.این مسیر آگاهانه خیلی بهتر از آن است که با اثری به ظاهر خوش ساخت و با تجمیع چهره‌های شناخته شده، مخاطبان بسیاری را به سینما بکشانیم و آنها را گول زده و سپس ناراضی از سینما خارج کنیم.این شکل هدایت، عملا یک سرقت آشکار از  مشتاقان به سینماست؛ چیزی شبیه به  فریب عمومی یک ملت.

 

url : http://www.isfahanziba.ir/node/86478

اصفهان زیبا را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید

 

 

ضمائم روز

پیوست‌ها

  

 

 

بایگانی