ویژه نامه ها

اشتراک الکترونیکی روزنامه

CAPTCHA ی تصویری

شماره های پیشین

رازهای زیست در ایران از چشم غربی‌ها پنهان است

تاریخ درج : یکشنبه ۲۴ دی ۱۳۹۶
شماره روزنامه: 
رئیس پژوهشگاه میراث فرهنگی در نشست «جایگاه زواره در توسعه پایدار»:

چه تفاوتی است میان «اهل» جایی بودن با «شهروند» شدن؟! هر کدامشان چه خصوصیاتی دارند؟ این دو مفهوم را رئیس پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری در سخنان اخیرش در نشست «جایگاه زواره در توسعه پایدار» مطرح کرد و با اشاره به خشت طبیعت در ایران گفت: « غربی‌ها از ایران تصویری هزار و یک شبی دارند، به طور مثال جادو یکی از عناصر این تصویر است؛ چون با معیارهای آنها ایران قابل زیست نیست و به نظر آنها ما خلاف طبیعت عمل کرده ایم که می‌توانیم در این منطقه زندگی کنیم و راز زیستن در این سرزمین را هنوز متوجه نشده اند.»

رئیس پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری طی سخنانی با ابراز خرسندی از اینکه غربی‌ها هنوز راز زیستن در این سرزمین را متوجه نشده‌اند، در نشست جایــــگاه زواره در توســــعه پایدار با تکیه بر مزیت‌های فرهنگی، تاریخی و طبیعی به توضیح دو اصطلاح شهروندی و اهلی بودن پرداخت.سید محمد بهشتی، درباره اصطلاح «شهروند» گفت: «در مباحث شهرسازی مطرح می شود که اگر شهری در وضعیتی از نظر اجتماعی قرار گیرد که دارای شهروند باشد؛ یعنی دارای امتیازی است؛ چرا که گاه ممکن است در شهر افرادی زندگی کنند که به راستی شهروند نباشند.اگر ساکنان شهرها، به رتبه شهروند ارتقا پیدا کنند، می توان از آن به عنوان یک رویداد پسندیده یاد کرد. در ایران و بسیاری از نقاط جهان که دارای سابقه طولانی زیست هستند با پدیده ای که با شهروند دارای تفاوت ماهوی است روبه رو هستیم، پدیده‌ای به نام « اهل». اهل جایی بودن ویژگی‌ها و خصوصیتی اضافه بر شهروند دارد.»بهشتی درباره پدیده مهاجرت هم گفت: «برای پذیرفته شدن به عنوان شهروند یک شهر مثلا نیویورک، پاریس و ...  باید آداب خاصی را به جا آورد و این شهروندی حقوق و تکالیف خاصی هم به دنبال خواهد داشت. این در حالی است که جنس اهل جایی شدن با شهروند شدن متفاوت است و کسی نمی تواند از یک مقطعی به بعد اهل جایی شود به طور مثال یک فرد از ابتدا یا اهل زواره هست یا نیست. ما اراده ای در اهل جایی بودن  یا اهل جایی نبودن، نداریم؛ یعنی اگر کسی اهل زواره باشد نمی تواند تصمیم بگیرد اهل زواره نباشد.» او سپس توضیح داد: «همه مزیت‌ها و مختصاتی که شهروند بودن دارد را «اهل» هم دارد؛ چرا که اهل جایی بودن به معنای داشتن برخی وظایف و حقوق است؛ اما کیفیت آنها متفاوت است.مثلا در مورد اصطلاحات «همسایه» و «همجوار» این تفاوت وجود دارد. همسایه همان گونه که از این واژه مشخص است؛ یعنی وجود سایه ای که هر دو زیر آن هستیم. همسایه‌ها مدام دنبال نوعی الفت هستند.»بهشتی یادآور شد: «اساس اهلیت موکول به انس و الفت با محیط و ملاقات دل محیط است. «اهل» آن کسی است که با دل و محیط ملاقات کرده است .

 

در واقع زواره هم دل دارد و فقط خشت و گل نیست بلکه دلی دارد که این دل را مثلا اصفهان ندارد هرچند اصفهان هم دلی دارد که زواره ندارد. اگر من به زواره بروم، مهمان زواره خواهم بودو هرچند از میزبانی اهالی زواره بهره‌مند می‌شوم؛ اما خیلی بعید است که بتوانم با دل زواره ملاقات کنم. اگر بتوانم با دل زواره ملاقات کنم از نظر زواره‌ای‌ها اهل این شهر محسوب خواهم شد.»به گفته وی، هرچقدر محیط زندگی، سخی تر باشد و منابع زیستی و آب و خاک و سبزی فراوانی داشته باشد، دلش خیلی در پس پرده نیست به همین دلیل اهل آنجا شدن خیلی شاق نیست؛ اما جایی که محیط کمی خسیس است و گوهر در پشت پرده‌ها پنهان شده، اهل آنجا شدن کار آسانی نیست و کسانی که اهل آنجا هستند در واقع گوهر گرانبهایی را در اختیار دارند.او با اشاره به وجود مناطقی در ایران که گوهر و دلشان کمیاب است، زواره را یکی از مهم ترین این نمونه‌ها دانست و افزود: «تمام حاشیه غربی و کم و بیش حاشیه شمالی کویر، خراسان و حاشیه جنوبی کویر لوت همگی خصوصیات مشابهی دارند و در صورت ظاهر چیزی را عرضه نمی‌کنند تا جایی که در سفرنامه‌های اروپایی‌ها از مناطقی مانند یزد، زواره  شاهد تعجبی هستیم از اینکه چرا ایرانی‌ها این سرزمین را برای زندگی انتخاب کرده‌اند؛ چرا که از نظر آنها این سرزمین غیرقابل زیست است؛ اما همین افراد با کمی تامل در این زیست گاه‌ها دچار شگفتی شدند.»

url : http://www.isfahanziba.ir/node/66439

دیدگاه جدیدی بگذارید

Plain text

  • هیچ تگ HTML ی مجاز نیست.
  • آدرس صفحات وب و آدرس‌های پست الکترونیکی بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.

اصفهان زیبا را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید

 

 

ضمائم روز

پیوست‌ها

  

 

 

بایگانی