ویژه نامه ها

اشتراک الکترونیکی روزنامه

CAPTCHA ی تصویری

شماره های پیشین

زندگی، درک همین اکنون است

تاریخ درج : سه شنبه ۶ خرداد ۱۳۹۹

سبا دادخواه/نویسنده نوجوان

در این روزگار غریب که باید به اجبار نیمی‌از صورتمان را بپوشانیم تا مبادا بیمار شویم و عمر زندگی‌مان به سر آید، مجبوریم لبخندمان را پنهان کنیم. مجبوریم از هم فاصله بگیریم و از نفس‌های یکدیگر بگریزیم. زندگی همیشه بر یک مدار نمی‌چرخد و گاهی ما را وادار به انجام کاری می‌کند که قلبا مایل به آن نیستیم. پس از مدت‌ها خانه‌نشینی، دیگر توان تحمل دیوارهای خانه را نداشتم. به بوستان نزدیک خانه رفتم. خلوت بود؛ فقط عده‌ای برای پیاده‌روی آمده بودند و ماسک‌هایشان را تا روی بینی کشیده بودند. دلم می‌خواست زمانی که نگاهم به نگاه کسی گره می‌خورد، لبخند بزنم. ناخودآگاه این کار را می‌کردم و وقتی چشمان سرد طرف مقابل را می‌دیدم جرقه‌ای در ذهنم به من یادآوری می‌کرد که نه تنها از در آغوش کشیدن یکدیگر محرومیم، بلکه حتی دیگر نمی‌توانیم از فاصله دور و در سکوت، ذره‌ای محبت به یکدیگر هدیه بدهیم. هرگز گمان نمی‌کردم در زندگی چنین لحظه‌هایی را تجربه کنم؛ که حتی در فضای باز و در میان درختان و صدای گنجشک‌ها، نفسم بگیرد و ترسی از درونم اجازه ندهد که دهان و بینی‌ام را برای استشمام هوای بهاری آزاد کنم، بهاری که مثل هیچ سالی نبود و با تمام سختی‌ها، گذشت. زندگی در همین ابتدای راه، درس بزرگی به من داد و آن هم بی‌ثباتی است. هرگز کسی نمی‌تواند ادعا کند که همه چیز یکسان پیش می‌رود؛ حتی اگر علم و قانون‌های بسیاری آن را ثابت کرده باشند. زندگی به من یادآوری کرد که اراده‌ای ورای تمام اتفاق‌های دنیا وجود دارد که می‌تواند در ظرف مدت کوتاهی تمام جهان را خانه‌نشین کند. می‌تواند با یک ذره میکرومتری که حتی چشم انسانِ مدعی، قادر به دیدن آن نیست، دنیا را دگرگون کند. فرقی نمی‌کند فقیر باشی یا غنی، عالم باشی یا بی‌سواد، شرقی باشی یا غربی، جوان باشی یا پیر. کسی ورای همه صفت‌ها و توانایی‌ها و ادعاهای ما هست که همه را می‌بیند و همه‌چیز را می‌داند. کافی‌ست او بخواهد. اتفاقی رخ می‌دهد که هیچ بنی‌بشری قادر به حل آن نیست. باید پذیرفت. باید قبول کرد که زندگی غیرقابل‌ پیش‌بینی و غافلگیرکننده است. پدرم همیشه می‌گوید: باید به فکر روزهای غیر معمول هم بود، هر چقدر هم که به خودت مطمئن باشی، هرگز نمی‌توانی آینده را پیش‌بینی کنی. راست می‌گوید، تمام آینده‌نگری‌های ما بر اساس این است که همه چیز عادی و بر وفق مراد باشد. هیچ‌کس گمان نمی‌برد که جهان به یکباره مختل شود، هیچ‌کس هم نمی‌تواند ادعا کند روزگار پیش رو بدون پستی و بلندی است؛ پس چرا در این دنیایی که هرگز خبر از ثانیه‌های بعد نداریم خودمان را به خاطر اتفاق‌های نیفتاده و خبرهای نشنیده نگران می‌کنیم و لحظه حال را از دست می‌دهیم.کرونا بزرگ‌ترین درس زندگی را به من داد و آن هم زندگی در لحظه است.به قول سهراب: زندگی درک همین اکنون است!پس بیایید لحظه‌های زندگی را دریابیم و در هر نفس، شادمانی و رضایت را در سینه‌هایمان فرو دهیم. زندگی کوتاه است... .

url : http://www.isfahanziba.ir/node/109363

اصفهان زیبا را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید

 

 

ضمائم روز

پیوست‌ها

  

 

 

بایگانی