ویژه نامه ها

اشتراک الکترونیکی روزنامه

CAPTCHA ی تصویری

شماره های پیشین

زیبایی علت بودن

تاریخ درج : پنجشنبه ۲۸ شهریور ۱۳۹۸

مهدی محمدی / نویسنده

کودک یک یا دوساله‌ای را در نظر بگیرید؛ از همان‌هایی که اگر مداد یا خودکاری دم دستش باشد، دست و پای خودش را مثلا نقاشی می‌کند، به هر زحمتی شده روی میز آشپزخانه می‌رود یا چند بالشت را کنار صندلی می‌گذارد و خانه‌ای می‌سازد که سقفش چادر گل‌گلی مادرش است. اگر به چهره کودک، وقتی کارش را تمام می‌کند، نگاه کنید اثری از مشکلاتی که پشت سر گذاشته  است،نمی‌بینید. او و دیگر کودکان وقتی بتوانند علت چیزی باشند، خوشحال هستند، شاد می‌شوند و اگر تلاش‌هایشان را تحسین کنید بازهم ادامه می‌دهند تا آخرش خانه به شمایلی از بازار شام تبدیل شود. او شاد است از اینکه توانسته باعث اتفاقی نو شود که به آن زیبایی علت بودن می‌گویند. حالا  همان کودک بزرگ‌شده است. در فضاهای مجازی بسیار خوانده‌اید که اگر به هر ایرانی فرصت یک آرزو بدهند، اولی پول زیاد، دومی‌مقداری بیشتر از اولی پول  و سومی‌هم پول می‌خواهد. اگرچه این روایت به‌طورقطع با مثال‌های بسیاری می‌تواند نقض شود، اما لازم نیست برای پی بردن به عمومی‌بودنش، گزارش‌های مرکز ملی آمار یا نظرسنجی‌های گالوپ را مطالعه کنید! پول خواهی و بیشتر پول خواهی، چیزی نیست که از چشم حتی نیمه‌باز ناظر فرضی دور بماند. رخت بربستن زیبایی علت بودن از نهاد فکر و پرورش در مدتی که کودک به نوجوانی و جوانی می‌رسد، پروژه‌ای یک‌ماهه یا یک‌ساله نیست، بلکه پروسه‌ای همه‌کس گیر است که زدودن فرهنگ آفرینندگی و رضایت ناشی از آن، تنها یکی از بادافره‌های درخت نا خجسته توسعه نامتوازن به شمار می‌رود؛ توسعه نامتوازنی که معلول را به‌جای علت نشانده و بالیدن به محصول را بر سازنده بودن برتری داده است و حالا جامعه وقتی خود را در آیینه می‌نگرد با چهره‌ای درهم روبه‌رو می‌شود که هر تکه از آن عاریتی نامتجانس از یک آشنایی سطحی یا حاصل فرایندی است که در ساختنش هیچ نقشی نداشته . امروز ضریب استفاده از اینترنت در کشور به 90 درصد رسیده است؛ اما هنوز و بالاتر از آن، هرروز بیشتر از دیروز، باشنده ایرانی در ژرفایی بدون انتها از بیگانگی با خود فرو می‌رود و سواد رسانه‌ای او برای یافتن دلخواهش، تنها به جست‌وجوهای سطحی منجر می‌شود، شهروند تک افتاده با دیدن نما و روبنای داشته‌های دیگران، گمان می‌برد همه‌چیز برای آنها از آسمان افتاده یا دولت‌ها، تنها کارشان جویدن لقمه‌ها برای جست‌وجوگران کسب‌وکار است. نگاه پوسته‌ای و تک ساحتی باعث شده است جوانان، توجه کمتری به ساخت چندوجهی و تودرتوی جوامع توسعه‌یافته داشته باشند و در نهان بودگی تجربه‌های بین نسلی، گمان کنند که می‌توانند با دست یازیدن به انبان‌هایی از پول و اسکناس، سعادت را به دست بیاورند و دوباره شادی را بر لبان خود نقاشی  کنند، ولی تجربه نشان داده است هیچ لذتی مانند زیبایی علت بودن، نمی‌تواند رضایت انسان را جلب کند.حال آیا باوجود ریشه دواندن ضد فرهنگ پول خواهی، می‌توان امیدوار بود تا با اصلاح عملکردها و آموزش‌ها از تهی بودگی و نارضایتی درونی جامعه از سبک زندگی‌اش کاست؟ پاسخ را می‌توان بازهم  در نظام آموزشی و نظام انگیزشی جامعه جست‌وجو کرد؛ در نظام آموزشی که دانش آموزش به‌جای تجربه‌های عملی به از برکردن کتاب می‌پردازد و برای مثال لذت حل کردن مسئله‌های ریاضی را به خواب هم  نمی‌بیند؟برای ساختن و پرداختن فردایی که در آن روزگار ایرانی نه شیرین شده به شهد پول، بلکه قوام‌یافته از ساختن و آفرینندگی است، بهتر است تجربه‌محوری در مقابل حفظیات محوری و ساختن در مقابل مصرف کردن قرار گیرد و در کتاب‌های درسی، سرگذشت کارآفرینان و بن‌بست شکنان، بدون جهت‌گیری‌های مرسوم به دانش آموزان یادآوری شود و تا حد امکان از دیدارهای حضوری  و شرکت در رویدادها و محیط‌های رویدادمحور برای آشنایی آنها باکسانی استفاده شود که سود و رضایت خود را در سازنده بودن و شکستن بن‌بست‌ها جست‌وجو کرده‌اند.نباید فراموش کرد که تجربه‌های جهانی بسیاری نیز هم‌اکنون به‌صورت چندرسانه‌ای و باواسطه یا بی‌واسطه در اختیار انسان‌های جست‌وجوگر قرار دارد که دیدن و آشنا شدن با آنها می‌تواند رهنمودهایی از جنس زیبایی علت بودن را در اختیار نسل امروز بگذارد، تجربه‌هایی که آن‌قدرها هم دور نیست؛ کافی است دوباره آن را در قالبی نو امتحان کرد، حاصلش را دید و تحسینش کرد تا روح نسل جدید، افقی جز پول یا ابزارهای خریدنی را در برابر خویش بیابد و از معلول بودن به علت بودن سفر کند.

url : http://www.isfahanziba.ir/node/101094

اصفهان زیبا را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید

 

 

ضمائم روز

پیوست‌ها

  

 

 

بایگانی