ویژه نامه ها

اشتراک الکترونیکی روزنامه

CAPTCHA ی تصویری

شماره های پیشین

شاید بهترین راه‌ آموزش، ترک تحصیل باشد

تاریخ درج : سه شنبه ۱۹ فروردین ۱۳۹۹

کیتی رایلی/پژوهشگر علوم سیاسی و اقتصاد

سر کن رابینسون، از آن دسته افرادی بوده است که همیشه در درس و مدرسه عالی هستند؛ رابینسون پس‌‌ از پایان دوره دکتری، بیش ‌‌از ده‌‌سال به‌‌عنوان استاد دانشگاه در حوزه آموزش‌‌وپرورش تدریس کرده، هدایت کمیسیون ملی خلاقیت، آموزش و اقتصاد را در انگلستان برعهده داشته و به‌‌پاس خدماتش در دنیای هنر از ملکه انگلستان لقب شوالیه دریافت کرده ‌‌است.بااین‌همه، اکنون یکی از فعال‌‌ترین مدافعان روش‌‌های غیرسنتی در آموزش است، روش‌‌های پرورش خلاقیت و حمایت از دانش‌‌آموزانی که برگه‌‌های گزارش عملکرد و آزمون‌‌های استاندارد جوابگوی نیازهایشان نیست. او به دختر خودش اجازه داد در ۱۶ سالگی دبیرستان را رها کرده و برنامه تحصیلی مخصوص خودش را در پیش بگیرد و به والدین دیگر هم توصیه می‌‌کند که آموزش‌‌ غیرسنتی یا حتی ترک مدرسه را مدنظر قرار دهند، چه‌‌بسا که شاید بهترین راه برای فرزندشان همین باشد. البته باید توجه داشت که از نظر رابینسون، که خودش از مدافعان آموزش عمومی است، چنین راه‌‌حلی مناسب همه نیست.به اعتقاد او، «ما درکی بسیار محدود از هوش را مبنا قرارداده‌‌ایم و گرچه عملکرد دانشگاهی به‌‌نوبه خود مهم و برای علاقه‌مندانش سودمند است، اما نباید به‌‌مثابه تنها مقیاس ذکاوت در نظر گرفته شود.»رابینسون والدین را تشویق می‌‌کند به آنچه تاکنون تحصیلات خوب می‌‌دانستند از نو بیندیشند و روش‌‌های متفاوت یادگیری را برای فرزندانشان به‌‌کار گیرند. همچنین از آنها می‌‌خواهد در تغییر نظام آموزشی فعلی بکوشند، نظامی که به‌‌اعتقاد او نتوانسته خود را با نیازهای قرن بیست‌‌ویکم تطبیق دهد. این‌ها همه موضوعات اصلی کتاب جدید اوست که همین سه‌‌شنبه منتشر شد: شما، فرزندتان و مدرسه: بهترین مسیر آموزشی را بیابید.رابینسون می‌‌گوید: «اغلب پدرمادرهایی که با آنها صحبت کرده‌‌ام گرفتار این تفکر اشتباه‌‌اند که برای رسیدن به عالی‌ترین نتایج، بهترین کار این است که مدام فرزندشان را تشویق کنند بالاترین معدل را بگیرد‌‌ و به برترین دانشگاه‌‌ها راه پیدا کند...  بحث من این است که مسیـــرهای منتـــهی به مــوفقیت بسیار متنوع‌اند؛ ولی این روزها دیگر به‌‌اندازه کافی امتحان نمی‌‌شوند.»رابینسون، که سخنرانی‌‌اش با عنوان «آیا مدرسه خلاقیت را نابود می‌کند؟» در یکی از سخنرانی‌های تد سال ۲۰۰۶، با ۵۲ میلیون بازدید همچنان پربازدیدترین ویدیو در تد است، معتقد است: تعداد بالای آزمون‌‌های استاندارد در مدارس، اولویت‌‌دهی به رشته‌‌های علوم، فناوری، مهندسی و ریاضیات در برابر رشته‌‌های علوم انسانی، حد بالای استرس و نگرانی در میان دانش‌‌آموزان، و رویه‌‌ای که به‌‌سمت تکالیف بیشتر و ساعات استراحت کمتر پیش می‌‌رود، بسیار مشکل‌‌آفرینند.رابینسون معتقد است یک مدرسه خوب، فارغ‌‌ از اینکه دولتی، خصوصی یا پیمانی باشد، باید برنامه آموزشی گسترده‌ای را ارائه دهد که زبان و ادبیات، ریاضیات، علوم، هنر، علوم انسانی، پرورش جسمانی و مهارت‌‌های زندگی ازجمله بینش مالی و علوم تغذیه را دربر بگیرد. او والدین را تشویق می‌‌کند که درصورت فقدان چنین گستره‌‌ای، به‌‌جای تحمیل یک نظام آموزشی ناکارآمد به بچه‌‌ها، با همکاری معلمان و مدیران موسسه آموزشی فرزندشان به ‌‌رفع این نواقص در خارج از محیط مدرسه اهتمام ورزند، یا به‌‌کلی روش آموزشی نوینی را در پیش بگیرند.به‌‌ گفته رابینسون: «لازم است مطمئن باشید که فرزندانتان اساسادر مدرسه خوشحال هستند... . فرزندان ما پیوسته نشانه‌‌هایی بروز می‌‌دهند که بیانگر علایق و شخصیتشان است». مثلا ممکن است همه بچه‌‌ها با لِگو بازی کنند ولی آن بچه‌‌ای که یک سازه کامل و پیچیده می‌‌سازد، احتمالا در آینده معمار موفقی می‌شود. همه بچه‌‌ها ممکن است نقاشی کنند، ولی آنکه قرار است در آینده کاریکاتوریست شود، احتمالا تمام حاشیه دفترچه‌‌هایش پر از طراحی‌‌های پرنکته است. کیت، دختر رابینسون، که اکنون مشاور نوآوری در آموزش است، در بچگی عروسک‌‌هایش را ردیف می‌کرد و به آنها درس می‌‌داد. اما در زمان مدرسه با ساختار سنتی آموزش مشکل پیدا کرد. او در سخنانی از دشواری‌‌های حضور در محیط بسیار رقابتی دبیرستانی در لس‌‌آنجلس یاد می‌‌کند؛ مدرسه‌ای که در آن، همه دانش‌‌آموزان در آرزوی راه‌یافتن به دانشگاه‌‌های آیوی‌‌لیگ بودند و «اگر در آزمونی نمره کمتر از ۹۵ درصد می‌‌گرفتند، واقعا گریه می‌‌کردند.»در ۱۶سالگی والدین کتی به او اجازه دادند مدرسه را رها کرده و به‌‌دنبال شغل، کار داوطلبانه، یا مسیر آموزشی دیگری برود. او در دوره‌‌های مختلفی ازجمله جواهرسازی و خیاطی شرکت کرد، در کلاس‌‌های روان‌شناسی کودک در کالج عمومی شهر ثبت‌‌نام کرد، در دوره‌‌های تکمیلی دانشگاه یو‌‌سی‌‌ال‌‌ای به تحصیل در آهنگ‌سازی پرداخت و در این صنعت مشغول به‌‌کار شد. خودِ کیت دراین‌‌باره می‌‌گوید: «زندگی‌‌ام تازه شروع شد. هرچه می‌توانستم جذب کردم. بسیار آموختم. گویی نور زندگی دوباره به من برگشت و دوباره شادمان شدم... . همه‌‌چیز از لحظه‌‌ای که مدرسه را رها کردم شروع شد.»درباره تحصیلات عالی نیز رابینسون به والدین توصیه می‌‌کند به‌‌جای سیستم سنتی چهارساله دانشگاه، گزینه‌های جـــایگــزینی از جـــمله برنـــامــه‌‌های فنی‌حرفه‌‌ای، طرح‌‌های مرتبط با کارآفرینی و «سال‌‌های فاصله» را نیز درنظر داشته باشند.به‌‌گفته رابینسون: «تمام حرف من این است که دیدن و شناختن هویت راستین فرزندانمان بسیار لذت‌بخش‌تر است از تصور آنچه ما آرزو داریم باشند و می‌‌دانم رسیدن به این نقطه همیشه آسان نیست، والدین طبعا بهترین‌ها را برای فرزندشان می‌‌خواهند و اغلب تصور می‌‌کنند فرزندانشان با پیروی از نظام‌های جاری بهترین نتیجه‌ها را خواهندگرفت». او می‌‌افزاید: دقت کنید و ببینید چه چیزهایی علاقه فرزندتان را برمی‌انگیزند، اگر دائما مجبورید آنها را در مسیری که مشتاقش نیستند هل بدهید، لازم است تجدیدنظر کنید.منبع سایت ترجمان

 

url : http://www.isfahanziba.ir/node/107874

اصفهان زیبا را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید

 

 

ضمائم روز

پیوست‌ها

  

 

 

بایگانی