ویژه نامه ها

اشتراک الکترونیکی روزنامه

CAPTCHA ی تصویری

شماره های پیشین

شیوه‌ زندگی ما در جامعه

تاریخ درج : چهارشنبه ۲۷ دی ۱۳۹۶
شماره روزنامه: 
از جزئیات شهروندی چه می‌دانیم؟

ترجمه روشنک موسوی

 

صرف نظر از اینکه شهروندی چندگانه رسمی وجود دارد یا نه، جایگاه (اعضای) گروه‌های درون جمهوری که فعالیت‌ها و توافق‌هایشان با حداقل لوازم شهروندی تعارض دارد با بازتعریف مفاهیم شهروندی اشغال نمی‌شود. گروه‌هایی که به وضوح تنها مشخصه‌شان نحوه سرکوب شدن و زندگی و ظاهرشان است (کارگران مهمان، زنان، هندی‌ها و مورمون‌ها) با بازتعریف مفاهیم مناسبات خود را با دیگر شهروندان تغییر نمی‌دهند. مشکلات این دسته از سطح مفهومی فراتر  می‌رود.اما اصلا چرا برای جمهوری مشکل می‌آفرینند؟ چرا در صلح چندفرهنگی  تکثر زندگی نمی‌کنند و نمی‌گذارند دیگران هم زندگی کنند؟ چون چنین زندگی گروهی جداگانه و ثابتی ممکن است از جنبه‌های مختلف با شهروندی در تعارض باشد (نه از لحاظ عملی، بلکه در بنیان). جمهوری می‌خواهد همه شهروندانش حق انتخاب داشته باشند. حق انتخاب شیوه زندگی. اما برای آنکه انتخاب وجود داشته باشد باید شیوه‌های زندگی (فرهنگ‌های) جایگزین بازتولید شوند. آیا جمهوری باید از فرهنگ‌های آسیب‌پذیر بیشتر محافظت کند؟ من نمی‌توانم انتخاب کنم به زبانی حرف بزنم که کسی آن را بلد نیست. برای فهمیدن شیوه‌های زندگی آموزش بلندمدت نیاز است. برای دانستن اینکه موسیقیدان بودن چگونه است باید سراسر زندگی خود یا سال‌هایی متمادی را وقف آن کرد. شهروندان باید در تغییر شیوه‌های زندگی آزاد باشند؛ اما حال که شیوه زندگی همان زمینه معنایی را شکل می‌دهد که انتخاب در آن شکل می‌گیرد چطور می‌توان این آزادی را تضمین کرد؟ همچنین از آنجا که برای برخی شیوه‌های زندگی سال‌ها فراگیری لازم است، آیا آزادی تغییر شیوه زندگی واقعا وجود دارد؟ برخی اوقات محقق کردن انتخاب دشوار است. عمل‌های جراحی تراجنسیتی یا تغییر رنگ پوست یا فراگیری زبانی جدید به عنوان زبان مادری در بهترین حالت تنها برای عده کمی (مانند مایکل جکسون) امکان‌پذیرند. البته عضویت در گروه نقاط ضعفی هم دارد. زندگی گروهی ممکن است دربردارنده روابطی باشد که برخی‌ همواره در موضع ضعف باشند. جایگاه آنها لب مرز بردگی قرار دارد که موضع ضعف بلندمدت است. هرچند که بردگی آزادانه انتخاب شده باشد؛ اما بردگی گزینه‌ای در منوی شهروندی دموکراتیک نیست.این ملاحظات ناسازگاری شهروندی با اشکال معینی از زندگی گروهی جداگانه را نشان می‌دهند. چشم‌انداز نوجمهوری‌خواهانه نسبت به نظریه‌های شهروندی قدیمی‌تر شیوه‌های زندگی متنوع‌تری را در بر می‌گیرد؛اما پذیرش تکثر در این نظریه به اشکال رفتاری‌ای که ساماندهی تفاوت‌ها را در میان شهروندان ناممکن می‌سازند بسط نمی‌یابد؛ ولی چرا هرکس نباید راه خود را برود؟ چرا نمی‌گذارند هرکس در «جمهوری» خود شیوه زندگی خود را داشته باشد؟ چون در «اجتماع سرنوشت» زندگی اعضای گروه و سایر شهروندان به هم مرتبط است (از طریق تاریخ، شانس، انتخاب‌ قبلی یا چشم‌انداز آینده)

url : http://www.isfahanziba.ir/node/66814

اصفهان زیبا را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید

 

 

ضمائم روز

پیوست‌ها

  

 

 

بایگانی