ویژه نامه ها

اشتراک الکترونیکی روزنامه

CAPTCHA ی تصویری

شماره های پیشین

صدتایی‌ها ناجی می‌شوند

تاریخ درج : پنجشنبه ۲۲ خرداد ۱۳۹۹
به بهانه بند جدید اساسنامه فدراسیون فوتبال

 فرشاد کاس‌نژاد/ نویسنده مهمان

اصلاح اساسنامه فدراسیون فوتبال و آیین‌نامه انتخابات طبق هشدارهای فیفا می‌تواند درهای تازه‌ای را به روی فوتبال بگشاید. یکی از این درها با حذف تایید صلاحیت‌ها برای ثبت‌نام نامزدهای انتخابات فدراسیون فوتبال گشوده می‌شود.فیفا خواسته بود که شرط ده سال سابقه مدیریت برای پذیرش نامزدها حذف شود، اما این روزها از این بند برداشت‌های مختلفی در رسانه‌ها می‌خوانیم، ازجمله اینکه راه برای ورود بازیکنانی با صد بازی ملی برای ریاست فدراسیون فوتبال بازشده است. این دو موضوع البته چندان ارتباطی به هم ندارند. حذف شرط ده سال مدیریت باید راه را برای همه باز کند، نه‌تنها برای بازیکنان بلکه برای آنهایی که صد بازی ملی دارند. درباره اساسنامه و آیین‌نامه که به دلایلی نامعلوم محرمانه تنظیم‌ شده‌اند، اطلاعات دقیقی وجود ندارد و رسانه‌ها بر اساس فرضیات به تحلیل نشسته‌اند اما شادمانی این روزها برای ریاست فرضی بازیکنان سابق ملی همچون علی دایی، مهدی مهدوی‌کیا، علی کریمی، جلال حسینی، آندرانیک تیموریان و ... بر فدراسیون فوتبال، می‌تواند دلیلی باشد برای اینکه چند ماجرا از ورزش ایران را مرور کنیم.در فوتبال ایران بسیاری از رؤسای فدراسیون از بازیکنان ملی یا حرفه‌ای فوتبال بودند. فراموش نکنیم که داریوش مصطفوی و محمد دادکان، دو رئیس پرآوازه پس از انقلاب ایران، هر دو سالیان سال بازیکنان تیم ملی بودند و امیر عابدینی نیز بازیکن حرفه‌ای فوتبال بود. حتی پیش‌ازاین چهره‌ها، بازیکنان قدیمی فوتبال مثل ناصر نوآموز، هادی طاووسی، حسین راغفر، حسین آبشناسان و نصرالله سجادی نیز ریاست فدراسیون فوتبال را بر عهده داشتند. حضور چهره‌های فوتبال در پست ریاست فدراسیون چندان عجیب و شگفت‌انگیز و تازه نیست و الزاما از تحول در فوتبال ایران خبر نمی‌دهد. حتی علی کفاشیان دونده و یک ورزشکار حرفه‌ای بود و ریاستش بر فدراسیون فوتبال می‌توانست به معنای حضور یک چهره ورزشی در فدراسیون باشد. یک ورزشکار حرفه‌ای مثل کفاشیان که تجارت بین‌الملل در دانشگاه ماستریخت هلند خوانده، برای ریاست یک فدراسیون ورزشی ظاهرا چهره‌ای بی‌ربط نیست.اینکه چهره‌ای با صد بازی ملی رئیس فدراسیون شود با این پیش‌فرض‌های عوامانه که فوتبالی‌ها به ریاست فوتبال رسیده‌اند، الزاما تحولی را پدید نمی‌آورد. بسیاری از چهره‌های فوتبال با صد بازی ملی برای ریاست هیئت فوتبال شهر زادگاهشان هم شاید مناسب نباشند. اگرچه مقایسه بسیاری از مدیران غیرورزشی با هر شهروند دیگری شاید ما را به این نتیجه برساند که همه از آن‌ها صلاحیت بیشتری دارند اما نقد به مدیران فعلی، ویژگی بارزی برای چهره‌های ورزشی محسوب نمی‌شود.داریوش مصطفوی و امیر عابدینی و محمد دادکان هم با سوابق ورزشی به ریاست فدراسیون فوتبال رسیدند. محمد دادکان که این روزها شاید به‌درستی منتقد دخالت‌های دولتی در فوتبال است، وقتی رئیس فدراسیون فوتبال بود اجازه انتخاب سرمربی تیم ملی را نداشت و برانکو ایوانکوویچ برخلاف میل دادکان، در سازمان ورزش قرارداد بست. از تاریکی‌ها و شبهه‌ها و تلخی‌های دوران ریاست مصطفوی و عابدینی و کفاشیان و دیگران بهتر است هیچ نگوییم.آنچه می‌تواند فدراسیون فوتبال را به مسیر حرفه‌ای بیندازد، آنچه می‌تواند فوتبال ایران را به تعبیر عام نجات دهد، به ده‌ها و صدها عامل اجتماعی، اقتصادی و سیاسی وابسته است و رئیس فدراسیون فوتبال وقتی نه می‌تواند در دریافت حقوق فوتبال مثل حق پخش تأثیرگذار باشد، نه می‌تواند جمعیت بزرگی از تماشاگران فوتبال -زنان- را به ورزشگاه‌ها بیاورد و نه می‌تواند ده‌ها تصمیم دیگر را مستقل بگیرد، بنابراین در حل اصلی‌ترین معماهای فوتبال ایران نقشی ندارد و آثارش شگفت‌انگیز نیست، چه اسمش علی کریمی یا مهدی مهدوی‌کیا باشد و چه مهدی تاج. فوتبال جزیره مستقلی نیست که کسی بتواند یک‌تنه آبادش کند، اگرچه در دانشِ آبادکردن چهره‌های فوتبال نیز هزار تردید وجود دارد.بسیاری از چهره‌های ملی و مدعی فوتبال ایران خود بازیکنان و مربیان تیم‌هایی بودند و هستند که درباره ثروت مالکان آن‌ها می‌توان به تعداد چمن‌های یک زمین فوتبال علامت سؤال کاشت. آن‌ها نیز خود را به بخشی از مناسبات رایج متصل کردند و مسیرهای نه‌چندان جالبی را در حرفه خود پیمودند و قراردادهایی را بستند که تشخیص منبع آن‌ها چندان پیچیده نبود. بازیکنان ملی سابق با تجربه‌های بین‌المللی حتی در مربیگری نیز در همین سالیان اخیر نشان دادند که پیشروتر از نسل‌های گذشته مربیان ایرانی نیستند و حتی در جایگاه نازل‌تری در مقایسه با مربیان نسل‌های گذشته ایران جا می‌گیرند. بنابر  این ادعاها، این موقعیت خاص فوتبــــــال را فرامــــــوش کنیـــــم و بـــــه واقعیت‌های جایگاه ریاست فدراسیون فوتبال ایران فکر کنیم. تغییرات اساسنامه و آیین‌نامه انتخابات نیز با تغییر چند واژه،  تحولی را در فوتبال نوید نمی‌دهد.

url : http://www.isfahanziba.ir/node/109745

اصفهان زیبا را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید

 

 

ضمائم روز

پیوست‌ها

  

 

 

بایگانی