ویژه نامه ها

اشتراک الکترونیکی روزنامه

CAPTCHA ی تصویری

شماره های پیشین

قرنطینه در خیابان!

تاریخ درج : چهارشنبه ۲۱ اسفند ۱۳۹۸
شماره روزنامه: 
کودکان کار اصفهانی هیچ‌گونه امکاناتی برای مبارزه با کرونا ندارند

 

لیلا مقیمی

 

ابروانش را توی هم می‌کشد و با نگاهی عاقل اندر صفیه می‌گوید: «این که گفتی یعنی چه؟» قدوقواره‌اش او را یازده ساله نشان می‌دهد؛ اندامی ‌لاغر و استخوانی با دستانی سیاه و کبره بسته. برای محمد و دیگر کودکان زباله‌گرد شهر، کرونا معنا و مفهومی‌ندارد؛ اصلا شاید خیلی‌هایشان نام این ویروس به گوششان نخورده باشد و ندانند نه‌تنها اصفهان که سایر استان‌های کشور، اکنون سه هفته ای است که با این ویروس منحوس در حال جدالند. محمد و خیلی از کودکان کار نه تنها نمی‌دانند که زباله‌گردی در این روزها می‌تواند برای خود و خانواده‌هایشان بسیار خطرناک باشد که از هیچ گونه امکاناتی نیز برخوردار نیستند. «دستکش؟ ماسک؟ نه ندارم. گران است و نمی‌توان بخرم.» چرا چند روزی در خانه نمی‌مانی تا اوضاع بهتر شود؟ «کار نکنم نمی‌توانم برای خانواده ام خوردنی بگیریم.» 

محمد این حرف‌ها را با زبان افغانستانی می‌گوید و تا نیمه خم می‌شود توی سطل‌های آهنی زباله؛ سطل‌هایی که محتویات آن، برای خیلی‌ها به ویژه در این روزهای کرونایی چندش‌آور است و رغبت نمی‌کنند از چند فرسخی آن عبور کنند، چه برسد به آن که نزدیکش شوند. 

کرونا و تهدید کودکان کار 

محمد و دیگر کودکان کار به ویژه زباله‌گردها و بازیافتی‌ها این روزها بیشتر از هر زمان دیگری در معرض ابتلا به کرونا قرار دارند؛ کودکانی که آمارهای رسمی ‌بهزیستی تعداد آنها را 200 نفر می‌داند، اما فعالان کودک معتقدند نزدیک به 600 یا 700 کودک کار در اصفهان حضور دارد. از این تعداد حدود 90 درصدشان اتباع خارجه (به ویژه افغانستانی‌ها) و مابقی ایرانی‌هایی هستند که فقر مالی و فرهنگی در خانواده‌هایشان بیداد می‌کند و تا به الان نیز آماری در رابطه با ابتلا یا عدم ابتلای آنها به کویید 19 منتشر نشده است. 

چندی پیش، موسوی چلک، رئیس انجمن مددکاری ایران در گفت‌و‌گو با رسانه‌ها کودکان کار را از جمله قشرهای آسیب‌پذیری دانست که در شرایط عادی نیز در وضعیت بهداشتی مطلوبی قرار ندارند و بنابراین باید در این شرایط بسیار مورد توجه قرار بگیرند: « همچنین با توجه به نوع انتقال ویروس و سرعت انتقال آن یکی از مهم‌ترین استراتژی برای پیشگیری و شناسایی افراد مبتلا افرادی هستند که چتر حمایت و مراقبت اجتماعی و خانواده را نداشته باشند و یکی از این گروه‌ها کودکان کار و خیابان همچنین کارتن‌خواب‌ها هستند. این افراد هر کجا می‌توانند بروند و به این ویروس دچار شوند یا انتقال بدهند.  سیستمی‌که مسئولیت آنها را دارد باید با استفاده از کادر درمان در بخش دولتی و غیردولتی آموزش ببینند و برای پیشگیری اقلامی در اختیار این افراد قرار بدهند.» او همچنین گفته است: « هم شناسایی و آموزش و هم اینکه برای این افراد به هر دلیلی مبتلا شدند باید تمهیدات لازم را در نظر گرفت. اگر لازم است این افرادی که مبتلا می‌شوند در خیابان رها نشوند و جایی برای مراقبت از این افراد وجود داشته باشد. این‌ها چتر حمایت خانواده برای مراقبت ندارند. حتی اگر خانواده داشته باشند با خانواده کار می‌کنند و خانواده هم شرایط بهتری ندارد.»

بی پولی بدتر است یا کرونا؟

محمد که گونی‌های زباله را به کول انداخته و دستان سیاهش را مدام به سر و صورتش می‌مالد، من نمی‌دانم کرونا چیست و لابد هر چه هست از بی پولی و گرسنگی بدتر نیست! او و دوستانش هر روز مسیر زینبیه تا مرکز شهر را طی می‌کند برای زباله‌گردی؛ یک دو سه کیسه نهایت زباله ای است که آنها تا غروب جمع می‌کنند و آن را به گاراژدار تحویل می‌دهند؛ بدون دستکش، ماسک و محلول ضدعفونی: «اگر بخواهیم از اینهایی که تو می‌گویی استفاده کنیم، می‌دانی همه حقوقمان را باید بابتش بدهیم؟ پس خرج خودمان و خانواده مان را چه کار کنیم؟» 

نگرانی‌ها بابت حضور کودکان کار در خیابان‌ها در شرایط قرمز و بحرانی این روزها باعث شد تا چندی پیش، مدیرکل بهزیستی استان تهران از احتمال طرح جمع‌آوری کودکان کار از اواسط اسفندماه خبر دهد و به ایلنا بگوید: «چنانچه کودک مبتلا به کووید ۱۹ شناسایی شود، این کودک را به یکی از سه مرکز نگهداری کودکان کار منتقل کرده و این کودکان نیز در ابتدا قرنطینه می‌شوند و چنانچه مشکلی نداشته باشند وارد مرکز می‌شوند. چنانچه ماموران اورژانس اجتماعی، کودکی را در خیابان شناسایی کنند، حتما اقدام کرده و این کودک را به یکی از سه مرکز نگهداری کودکان کار منتقل می‌کند. این کودکان نیز در ابتدا قرنطینه می‌شوند و چنانچه مشکلی نداشته باشند، وارد مرکز می‌شوند و دیگر اقدامات حمایتی از این کودکان انجام خواهد شد.» 

کودکان کار جمع می‌شوند؟

زمزمه‌هایی مبنی بر جمع‌آوری کودکان کار از سوی شهرداری اصفهان نیز شنیده می‌شود؛ اتفاقی که البته هنوز رخ نداده و چند و چون آن مشخص نیست. این مسئله همیشه برای کودکان کار یک کابوس و دلهره بوده که مبادا ماموران شهرداری آنها را بیکار کنند. 

علی که چشمانی گود رفته و کبود دارد و در خیابان‌ها اسپند دود می‌کند می‌گوید: «چند روز است خیابان‌ها خیلی خلوت شده‌اند. اسفند و نزدیک عید که میشد، کار و کاسبی‌ام خیلی خوب بود، اما الان کساد شده.» او می‌گوید: « اگر شهرداری ما را جمع کند می‌بردمان به بهزیستی. وسایل کارمان را هم ازمان می‌گیرد. ما نمی‌توانیم کار کنیم و گرسنه می‌مانیم.» 

کمبود و گرانی اقلام بهداشتی برای کودکان کار

این موضوع را سمیه یخچالی، فعال کودک نیز در گفت‌وگو با «اصفهان زیبا» می‌گوید: «کودکان کار به سه محیط آلوده در تماس هستند؛ سطل‌ها و زباله‌ها؛ گاراژها یا انبارهای زباله؛ خانه‌هایشان. خانه‌های آنها معمولا گاراژهایی کوچک پر از زباله است که در شرایط عادی نیز بهداشتی نیست چه برسد به اکنون. از طرف دیگر این کودکان زباله‌ها را بدون دستکش و ماسک و ژل جداسازی می‌کنند و معمولا همه خانواده شان نیز با آنها همکاری می‌کنند.» 

یخچالی و دیگر فعالان کار در صدد بوده‌اند تا برای کودکان کار اقلام بهداشتی تامین کنند، اما با چندین مشکل مواجه شده اند: «کمبود و گرانی. البته به فرض اینکه این اقلام را هم خریداری کنیم و در اختیار بچه‌ها قرار دهیم، اما به دلیل فقر فرهنگی محال است آنها و خانواده‌هایشان از آن استفاده کنند. حتی برخی‌هایشان آنها را می‌فروشند، چون آموزش درستی درباره آن ندیده اند. »  این فعال کودک در خاتمه ادامه می‌دهد: «کرونا دلیل در خانه بودن کودکان کار نمی‌شود. آنها کار می‌کنند تا گرسنه نمانند. از طرف دیگر خطر جانشان را تهدید می‌کند. پس بهترین کار، آموزش به تک‌‌ تک آنها و خانواده‌هایشان است. همه نهادها باید متولی این مسئله شوند تا خطری جان آنها و دیگران را تهدید نکند.» 

url : http://www.isfahanziba.ir/node/107718

اصفهان زیبا را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید

 

 

ضمائم روز

پیوست‌ها

  

 

 

بایگانی