ویژه نامه ها

اشتراک الکترونیکی روزنامه

CAPTCHA ی تصویری

شماره های پیشین

مقدمه ای بر اصفهان آینده و آینده اصفهان

تاریخ درج : دوشنبه ۲۱ خرداد ۱۳۹۷
شماره روزنامه: 

محمود فروزبخش

 

 

 

پرسش از آینده، پرسش بشر امروز است. به ویژه بشری که امروزه بنا بر اراده و اختیار خود مقرر داشته که آینده خود را بسازد. پرسش از آینده در ادبیات کلامی و فلسفی ما پرسشی است که بر مقوله جبر و تفویض و مباحثی مانند تقدیر گره خورده است و از این میان ادبیات امربین الامرین مورد قبول مذهب ما قرار گرفته است. ادبیاتی که در عین اینکه دست قدرت الهی در تنظیم قضا و قدر را می‌پذیرد و معتقد است هنگامی که خدا اراده کند، خواست او فوق تمام خواست ها و اراده هاست اما از سوی دیگر به شدت بر روی اراده و اختیار بشر تاکید دارد و می گوید این ما انسان ها هستیم که به دست خود آینده خویش را رقم می زنیم. این مبحث در ظاهر گر چه متناقض نماست اما در دل خود بینشی شیعی را رقم می زند که اولین گام در راه نسبت ما با آینده است. نسبتی که ما را به شدت دغدغه مند به آینده می کند زیرا انسان را موجودی مختار معرفی می کند که می تواند در سرنوشت جامعه دخیل باشد و از طرفی انسان را در برابر تقدیرات الهی تسلیم و خاضع می داند و بیان می کند که در هر زمانه ای او نمی تواند هر کاری انجام دهد. صورت مسئله اصفهان آینده یا آینده اصفهان دقیقا از همین جا شروع می شود. از جایی که ما نسبت به آینده خود نگران شده ایم و می خواهیم بدانیم که آینده برای ما و شهر ما چگونه رقم می خورد و در پرسش ارزش مدارتر باید بپرسیم که ما چگونه می‌توانیم در ساخت چنین آینده ای دست داشته باشیم و نقش ما کدام است. در این راه پیش از هر چیز باید امکانات فعلی مسیر را شناسایی کنیم، زیرا آینده به معنای همان امـتـداد است. آیـنـده به نوعی در دل خود گذشتـه و حال وجود دارد. به عبارت دیگر تمام ما انسان ها آینده خود را از هم اکنون بر دوش خود می کشیم و حمل می کنیم. ما امکانات و ظرفیت‌های خود را برای آینده دقیقا از دل تاریخ خود جست‌وجو می کنیم. درست است که اختیار وجود دارد، ولی هر موجودی هم توان و قابلیت های خاص خود را دارد. برای مثال گل نمی تواند کار درخت را انجام بدهد و درخت هم نمی تواند گل باشد هر چند که این هر دو در طبیعت زیبایی خاص خود را دارند و با خواص ویژه خود آینده و سرنوشتی متفاوتی دارند. البته می پذیریم که انسان موجودی بدون محدودیت است و وجود بشر لایتناهی است، زیرا انسان جانشین خداوند بر روی زمین است و مظهر  اسما و صفات اوست. آدم را نمی شود محدود کرد و از این بشر دوپا هر چه بگویی برمی آید و او را نمی توان در قالب های ذهنی از پیش تعریف شده اسیر کرد. به عبارت دیگر با این نوع نگاه به انسان، نمی توان آینده خاص برای شهر در نظر گرفت و پیوسته می‌توان در این بیم و امید بود که شهر مسیری دیگر را در پیش گیرد و جلوه ای دیگر از خود به نمایش بگذارد. به عبارت دیگر به همان اندازه که یک انسان پیش‌بینی ناپذیر است، شهر هم پیش بینی ناپذیر است. این کلام را می پذیریم و پیوسته در دل تحلیل ها و محاسبات خود مدام به خودمان یادآور می شویم و تذکر می دهیم که قرار نیست همه چیز طبق برآوردهای ما پیش برود و برای یک شهر همیشه این قابلیت وجود دارد که در پرتوی فیضی جدید از سوی حضرت حق قرار بگیرد و صورت متفاوت از خود نشان دهد.پس از پذیرش این حقیقت حکمت آمیز به سراغ امر واقع می رویم و از پرتوی این بشارت الهی و نگاه لایتناهی و نامحدود به انسان و ظرفیتی های شهری که انسان می سازد، بحث در علوم اجتماعی را آغاز می کنیم. در علوم اجتماعی ما به سراغ امر واقع می رویم و از پی فهم این امر واقع بر روی حال و اکنون تمرکز کرده و مسیر آینده شهر را از گذشته او جویا می شویم زیرا برای هر پدیده ای خواصی است که متناسب با آن خواص می توان برای آن آینده ای را متصور شد.اصفهان آینده یا آینده اصفهان، عنوان صفحه‌ای است که هر هفته در اصفهان زیبا در پیشگاه دیدگان مخاطبان خود است. در این صفحه ما به اصفهان آینده می پردازیم و از چند وچون آن می پرسیم. اگر هم در این میان پرسش از گذشته و حال است ناظر به آینده است. آینده ای نزدیک که از پی ما می آید و در واقع همان حال نگران است، حالی که ما پیوسته در حال نگریستن به ماست و از آن چه تصور می کنیم به ما نزدیک تر است.

url : http://www.isfahanziba.ir/node/75054

اصفهان زیبا را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید

 

 

ضمائم روز

پیوست‌ها

  

 

 

بایگانی