ویژه نامه ها

اشتراک الکترونیکی روزنامه

شماره های پیشین

همنشینی با خدا

تاریخ درج : دوشنبه ۲۴ مهر ۱۳۹۶
شماره روزنامه: 

همه انسان‌ها چون محتاج و نیازمند هستند، کارشان به گدایی می‌افتد و نیازهایشان را باید با گدایی و التماس و تضرع برطرف کنند. منتهی آدم‌های عاقل و هوشیار می‌فهمند غنی مطلق خداست و اولیای خدا که نماینده او هستند. در خانه خدا و اولیای خدا می‌روند. بی‌نیازی و غنا را از آنجا تامین می‌کنند. احتیاجاتشان را در خانه خدا می‌گویند. روایت داریم کسی که در خانه خدا را نزند و التماس نکند و سوال و درخواست نکند، فقیر و محتاج می‌شود. ما باید نیازهایمان را برطرف کنیم. اگر در خانه خدا نرویم و التماس نکنیم باید در خانه خلق بی مروت و بی وفا برویم. التماس کنیم آیا به ما بدهند یا ندهند. خوار و ذلیل شویم. حافظ می‌فرماید: «بر در ارباب بی مروت دنیا کم نشینید که خواجه کی به درآید»؛ چرا در خانه خدا نرویم و نیازها را برطرف کنیم که محتاج خلق محتاج نشویم. در صحیفه سجادیه هست که امام سجاد(ع) می‌فرماید: اینکه آدم محتاج در خانه گدای محتاج برود و دست دراز کند و خواهش و تمنا کند، نادانی است. نمی‌شود در خانه خلق آدم دست گدایی دراز کند. فقط مخصوص خداست که او غنی مطلق است. پرتوی از غنای او به ما می‌خورد و این طور آدم‌ها هم می‌توانند گره خودشان را باز کنند و گره دیگران هم باز کنند. چون از غنای خدا به اولیای خدا تابیده است، به ما ایراد می‌گیرند چرا در خانه پیغمبر و اهل‌بیت را می‌زنید؟ چون اینها همه کاره و نماینده خدا هستند. کسی اینها را دوست دارد، خدا را دوست دارد. کسی به اینها عشق می‌ورزد به خدا عشق می‌ورزد. کسی اینها را صدا می‌زند در واقع خود خدا را صدا می‌زند. «من اعتصم بكم‏ فقد اعتصم باللّه» یعنی اینها نماینده خدا هستند. مثل اینکه طبیب واسطه درمان است. اینکه من نزد طبیب بروم ذلت نیست. این گدایی نیست. اینکه ما برویم نیاز و احتیاجمان را در خانه کسی ببریم که خودش محتاج است، بد است. وهابی‌ها متاسفانه این تهمت ناروا را به ما زدند که چرا در خانه‌ امامان می‌روید؟فرمود: اگر کسی در خانه خدا را نزند، محتاج و فقیر می‌شود. در خانه اولیای خدا بیاییم و نیازهایمان را برطرف کنیم. در روایات ما تعبیر به افضل اعمال شده و هم احب اعمال؛ یعنی برترین و محبوب‌ترین اعمال. امام باقر (ع) فرمودند: خدا خیلی دوست دارد که در خانه‌اش برویم و سوال کنیم و التماس کنیم. با او گفت و گو کنیم و صحبت داشته باشیم. در کافی شریف هست که باز امام باقر (ع) فرمود: «والله لا یلح عبد المومن عز و جل فی حاجته الا قضی له» قسم جلاله خوردند. به خدا قسم بنده مومن در خانه خدا اصرار و پافشاری نمی‌کند الا اینکه خدا حاجت او را بـرآورده می‌کند.حــاجتـــش را بـــرآورده می‌کند؛ یعنی بی پاسخ نمی‌گذارد. گاهی بالاترش را می‌دهد. یعنی ممکن است عین حاجت را صلاح نداند بدهد یا وقتش نباشد.باز روایت داریم که هیچ وقت نگویید ما دیگر به دعا احتیاج نداریم. ممکن است کسی بگوید: من دعا می‌کنم ولی تسلیم محض هستم. مثنوی می‌گوید:
می‌شناسم من گروهی ز اولیا *** که زبانشان بسته باشد از دعا

 

 

نه اینکه دعا نمی‌کنند، دعا می‌کنند ولی می‌گویند: هرچه صلاح و رضای توست. ما همین که تو می‌خواهی، می‌خواهیم. ولی چون تو گفتی من یا رب می‌گویم. ولی خلاف رضای تو قدمی برنمی‌دارم. در روایت می‌فرماید: هیچ وقت نگویید: کار از کار گذشته است. تقدیراتی است که در لوح محفوظ نوشته شده است، هرکس بناست به هرچه برسد، خواهد رسید. نه! بعضی چیزها هست اگر دعا کنی به تو می‌رسد و دعا نکنی به تو نمی‌رسد. بعضی روایات داریم روز قیامت دو مومن می‌آیند و یکی درجه‌اش بالا و یکی پایین است. می‌گوید: ما هردو نماز خواندیم و روزه گرفتیم. ذکر گفتیم و کارهای خیر کردیم، فرمود: او دعا کرده و تو دعا نکردی. او در خانه خدا را زده و التماس کرده و تو نزدی. دعاها درجه و پایه و قرب ما را به خدا نزدیک می‌کند. دعا موضوعیت دارد؛ یعنی دعا عین اجابت است. دعا بهترین عمل تقرب آور است. بنابراین در روایت داریم خدا آنهایی را که دوست دارد، می‌گوید: زود حاجتش را ندهید، من از صدای او خوشم می‌آید. مثل اینکه شما به یک اداره می‌روی، مدیر و مسئول بعد از چند وقت شما را دیده است. می‌گوید: کارش را راه نیندازید. من می‌خواهم دو سه ساعت پیش من بنشیند، کارش را راه بیندازید، زود می‌رود. من می‌خواهم او را نگاه کنم. در روایت داریم خدا دوست دارد صدا و ناله‌ مومن را بشنود. می‌گوید: دلیل نمی‌شود اگر کار کسی زود راه افتاد، دلیل بر خوب بودن او است. گاهی خدا می‌گوید: من کسی را دوست ندارم که یا رب و یا الله بگوید، زود کارش را راه می‌اندازم که برود و اسم مرا نیاورد. روایت دارم آنهایی که برای دنیا در خانه خدا را می‌زنند. اصرار و پافشاری برای دنیا دارند. خدا می‌فرماید: بترسد که من در دنیا را به رویش باز کنم و برود که بر نگردد. مثل قارون‌ها! خدا بعضی‌ها را دوست دارد و بی پاسخ نمی‌گذارد و می‌گوید: همین که نشستی با من صحبت می‌کنی، چه اجابتی از این بالاتر؟ چه خواسته‌ای از این بالاتر که با خدا همنشین هستم.
حجت الاسلام فرحزاد

url : http://www.isfahanziba.ir/node/58030

دیدگاه جدیدی بگذارید

Plain text

  • هیچ تگ HTML ی مجاز نیست.
  • آدرس صفحات وب و آدرس‌های پست الکترونیکی بصورت خودکار به پیوند تبدیل می‌شوند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.

اصفهان زیبا را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید

 

 

پیوست‌ها

  

 

 

بایگانی