ویژه نامه ها

اشتراک الکترونیکی روزنامه

CAPTCHA ی تصویری

شماره های پیشین

هنر + جهان

تاریخ درج : یکشنبه ۲۳ دی ۱۳۹۷
شماره روزنامه: 

مخالفت با اعطای نوبل به «ساموئل بکت»
اسناد جدید منتشرشده درباره چگونگی اعطای جایزه نوبل ادبیات در سال ۱۹۶۸ حاکی از مخالفت سرسختانه رئیس آکادمی سوئد برای اعطای جایزه به «ساموئل بکت» نمایشنامه‌نویس برجسته ایرلندی است.به گزارش ایسنا، بر اساس وصیت‌نامه «آلفرد نوبل» این جایزه باید به نویسنده‌ای تعلق بگیرد که برجسته‌ترین آثار را در جهتی ایده‌آل نوشته باشد، این برنده هر سال توسط اعضای آکادمی سوئد (فرهنگستان ادب سوئد) انتخاب می‌شود و ساز و کار انتخاب برنده نهایی پس از ۵۰ سال فاش می‌شود. بر اساس اسنادی که به تازگی درباره انتخاب برنده نوبل سال ۱۹۶۸ (پس از ۵۰ سال) منتشر شده، «آندرس اوسترلینگ» رئیس وقت آکادمی سوئد با اعطای جایزه نوبل به «ساموئل بکت» مخالف بوده و درباره همسو بودن آثار «بکت» با روح جایزه نوبل تردید فراوانی داشته است. «اوسترلینگ» در توضیحی می‌نویسد: البته در تاثیر هنری نمایش‌نامه‌های «بکت» تردیدی نیست، اما طنز انسان‌گریزانه و بدبینی مفرط در آثار او چشمگیر است. رئیس آکادمی سوئد در سال ۱۹۶۴ نیز با اعطای جایزه نوبل ادبیات به «بکت» مخالف بوده و این کار را پوچ و بیهوده توصیف کرده بود. با این وجود «ساموئل بکت» در میان دیگر اعضای کمیته اسکار سال ۱۹۶۸ چهره‌ای محبوب بود و آنها شفقت انسانی الهام‌گرفته در آثار او را می‌ستودند. در آن سال «آندره مالرو» رمان‌نویس فرانسوی، «ویستن هیو آودن» شاعر انگلیسی و «یاسوناری کاواباتا» دیگر شانس‌های اصلی دریافت نوبل ادبیات بودند. «ازرا پاوند» منتقد و شاعر آمریکایی و «ای ام فارستر» داستان‌نویس انگلیسی نیز به سبب سن بالای‌شان از گردونه رقابت نوبل ادبیات ۱۹۶۸ حذف شدند و «ولادیمیر نوباکف» باز هم به سبب غیراخلاقی خوانده شدن رمان «لولیتا» از سوی داوران کنار گذاشته شد. همچنین «اوژن یونسکو» برای ایجاد بدعت و خلاقیتی جدید در نمایشنامه‌نویسی مورد تمجید قرار گرفت، اما به سبب محتوای بحث‌برانگیز آثارش از گزینه‌های اصلی دریافت نوبل ادبیات ۱۹۶۸ حذف شده است. در این میان «آندرس اوسترلینگ» رئیس وقت آکادمی سوئد در تلاش برای انتخاب «آندره مالرو» بوده است، گرچه این نویسنده در آن زمان وزیر فرهنگ دولت «شارل دوگل» بود. «اوسترلینگ» اعطای جایزه به «کاواباتا» و «ویستن هیو آودن» را نیز توجیه‌پذیر می‌دانسته و در نهایت نیز جایزه به «یاسوناری کاواباتا»ی ژاپنی رسید و هیئت داوران او را به سبب روایت استادانه ستود. گرچه دست «بکت» آن سال از جایزه نوبل ادبیات کوتاه ماند، اما او سال بعد (۱۹۶۹) توانست این جایزه را کسب کند. «ویستن هیو آودن»، «آندره مالرو»، «چینوآ آچه‌به»، «ازرا پاوند» و «ای ام فارستر» هرگز نتوانستند در سال‌های بعد هم برنده نوبل شوند. «بکت» آثارش را به فرانسه و انگلیسی می‌نوشت و نخستین رمان او «مورفی» در سال ۱۹۳۸ ابتدا در انگلستان و سپس در فرانسه منتشر شد. مهم‌ترین اثر بکت که برایش شهرت جهانی آورد، نمایشنامه‌ «در انتظار گودو» است. برخی از آثار دیگرش «مالون می‌میرد»، «مالوسی»، «همه‌ افتادگان»، «آخرین نوار کراپ» و «آخر بازی» هستند. مخفی نگه‌داشتن اسرار چگونگی انتخاب برندگان نوبل به این معناست که باید تا سال ۲۰۶۶ منتظر بمانیم تا متوجه‌ شویم آکادمی سوئد چگونه و‌طی چه سازوکاری در نهایت نوبل ادبیات ۲۰۱۷ را به «باب دیلن» ترانه‌سرا و خواننده آمریکایی داد، انتخابی که با انتقادهایی نیز همراه شد.

 

گل‌های پژمرده‌ ون‌گوگ ترمیم می‌شود
یکی از تابلوهای «‌گل‌های آفتاب‌گردان»‌ ون‌گوگ که برای قرن‌های متمادی یکی از مهم‌ترین نقاشی‌های دنیا محسوب می‌شد، به‌زودی ترمیم خواهد شد.به گزارش ایسنا، موزه آمستردام ون‌گوگ امروز اعلام کرد، این نقاشی به منظور تحقیق و ترمیم از‌دیوار برداشته شده است.این تصمیم چند ماه پس از این گرفته شد که دانشمندان متوجه شدند انتخاب رنگ زرد خاص این هنرمند سبب شده تا گلبرگ‌ها و‌ساقه گل‌های این نقاشی به رنگ قهوه‌ای تغییر کند.این اثر هنری متعلق به سال ۱۸۸۹ است و تنها یکی از‌چندین نقاشی گل آفتاب‌گردان این هنرمند است. این نقاشی مشهور که ون‌گوگ برای خلق آن تنها از سه نوع رنگ زرد استفاده کرده، بیست و دوم فوریه ترمیم خواهد شد.سخنگوی ارشد این موزه دلیل این ترمیم را فاش نکرد، اما تاکید کرد تغییر رنگ رنگدانه‌های این نقاشی محور اصلی این تحقیق است و افزود: نتایج به دست آمده طی هفته‌های آتی اعلام خواهد شد.سال گذشته، مشخص شد نوعی رنگدانه زرد کرومی خاص که ونگوگ از آن استفاده کرده،‌ سبب تغییر رنگ نقاشی «گل‌های آفتاب‌گردان» شده است. این کشف، نتیجه‌ دو سال پژوهش علمی محققان هلندی و بلژیکی در‌موزه آمستردام است که محل نگهداری بزرگ‌ترین مجموعه آثار این نقاش نامدار هلندی است. این موزه پنج سال پیش میزان نور گالری‌های خود را کاهش داد تا شرایط بهتری برای حفظ و نگهداری ۲۰۰ نقاشی و ۴۰۰ طراحی ایجاد کند.با این که اکنون این تغییرات برای چشم غیرمسلح انسان خیلی قابل مشاهده نیستند، اما در‌طول زمان این نقاشی کم‌رنگ‌تر خواهد شد.قیمت این نقاشی با وجود نسخه دیگر آن در لندن، بیش از ۱۰۰ میلیون پوند برآورد شده است.زمانی که ونگوگ در «آرلس»، شهری در شمال فرانسه، زندگی می‌کرد، دیوارهای محل اقامت خود را با نقاشی‌های گل‌های آفتاب گردانش تزیین کرد و آن را «خانه زرد»‌ نامید.دورانی که ون گوگ در «آرلس»‌ زندگی می‌کرد از رنگ زرد در بـــســیــاری از کارهـــایـــش از جـــمـــلــــه «گل‌های آفتاب‌گردان»،‌ «‌شب پرستاره»، «‌مزراع گندم»‌ و «‌خانه زرد»‌ استفاده کرد.

url : http://www.isfahanziba.ir/node/88455

اصفهان زیبا را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید

 

 

ضمائم روز

پیوست‌ها

  

 

 

بایگانی