ویژه نامه ها

اشتراک الکترونیکی روزنامه

CAPTCHA ی تصویری

شماره های پیشین

ون گوک، چگونه ون گوک شد؟

تاریخ درج : پنجشنبه ۲۴ اسفند ۱۳۹۶
شماره روزنامه: 

آرش فیروزفر

 

پویانمایی «وینسنت دوســت داشتنی» ساخته هیو ولشمن و دوروتا کوبیلا محصول ۲۰۱۶ است و در لیست کاندیداهای اسکار اخیر بود. این پروژه نتیجه کار حدود صد نقاش است که تمام آنچه در فیلم دیده می‌شود را بر روی بوم به‌وسیله رنگ و روغن نقاشی کرده‌اند و حدود 10 سال وقت لازم بود تا به پایان برسد. این اولین کاری است که به این صورت تهیه و تولید شده است.داستان به یک سال بعد از خودکشی ون گوک برمی‌گردد. مرد جوانی از طرف پدر خود مامور می‌شود تا آخرین نامه ون گوک را به دست خانواده‌اش برساند. مرد راهی سفری به‌سوی فرانسه می‌شود و به جست و جوی نشانه‌ای از خانواده او است. در پایان شاهد احساس خرسندی مرد جوان از به انجام رساندن ماموریت خود هستیم. این اثر تنها یک پویانمایی داستانی ساده نیست بلکه نوع معرفی بصری تابلوهای ون گوک و واکاوی زندگی او است. زندگی کوتاه و سراسر رنج اما پربار ون گوک و تاثیری که او بر سبک امپرسیونیسم در نقاشی گذاشته همواره موردنظر هنرمندان قرارگرفته است و حتی روان‌کاوان نیز با توجه به مشکلات روانی که زندگی او را تحت تاثیر قرارداد و موجب مرگش شد جذب شخصیت او هستند. ون گوک در طول زندگی انسانی اجتماعی نبود و اغلب در انزوا به سر می‌برد، شاید بتوان آثار او و نوع سبکی که برای نقاشی‌هایش استفاده می‌کرد را حاصل از همین انزواطلبی خودخواسته او دانست. خواهرش او را این چنین توصیف می‌کند: «کله‌ای با موهای سرخ و چشمانی که به دلیل نوسانات روحی گاه سبز و گاه آبی است. پیشانی‌اش حالا دیـــگـــر اندکـــی چین‌خورده و ابروهایش به سبب تفکر به‌سوی هم کشیده شده‌اند». فیلمی با موضوعیت نقاشی‌ها و زندگی پررمزوراز ون گوک توسط آکیرا کوروساوا به نام رویاها ساخته‌شده است که در فضایی کامــلا ذهنی به سر می‌برد و تلفیقی از المان‌های نقاشی و سینمایی است.ساختار روایی پویانمایی به‌صورت خطی است و بر فلش بک‌های مداوم به زمان اقامت ون گوک در پاریس استوار است. مرد جوان به سفر می‌رود و در پاریس با افرادی که به نحوی با ون گوک در ارتباط بوده‌اند آشنا می‌شود و به‌واسطه تعاریف آنها مخاطب را با زندگی هنری ون گوک که خیلی هم طولانی نیست، آشنا می‌کند. ساختاری مطابق قواعد کلاسیک. کارگردان با طراحی اتمسفر داستان بعد از مرگ وینسنت و ایجاد حالت معماگونه در داستان سعی در ایجاد تعلیق و ایجاد کشش در داستان است. اسطوره سفر به‌عنوان کلیشه‌ای که در اکثر داستان‌ها به شکل‌گیری ابتدایی آن کمک می‌کند در اینجا نیز به کمک راوی می‌آید.ساختار بصری اثر بر اساس تابلوهای نقاشی‌ شده توسط ون گوک است که دارای معروفیت بیشتری هستند که توسط  نقاشان برای استفاده در فیلم بازتولید شده است. ارجاع موضوعی داستان به تابلوهای ون گوک فرمی را ایجاد کرده که به لحاظ زیباشناسی ارزش ویژه‌ای دارد. استفاده از این تکنیک در سینما دارای نمونه‌های کمی است. نقاشی‌های ون گوک تاثیر گرفته از طرز نگاه مدرن و متفاوت او به محیط اطراف است. اغلب آثارش حاصل ساعت‌ها پرسه زنی‌هایش در جامعه شهری و روستایی می‌گذرد و به دورنمای زندگی و پرتره‌های مردم عادی در پاریس قرن نوزده می‌پردازد و به‌نوعی زیست مردم در خیابان‌ها، کافه‌ها، مزارع و پرتره‌های مختلف از زنان و مردان موضوعات تابلوهای او هستند. تابلوهایی که در این پویانمایی به کار گرفته‌شده‌اند؛ عبارت‌اند از: پرتــره شخصی ون گوک، پرتره بابا تانگی، اتاق‌خواب، بهارخواب کافه در شب، گاری آبی‌رنگ، حاشیه رودخانه و شب پرستاره که شاید معروف‌ترین آنهاست.رنگ قالب در پویانمایی زرد و آبی است که به لحاظ فرمی سعی شده فضای کلی را نزدیک به رنگ‌هایی دربیاورند که در نقاشی‌های ون گوک بیشتر مورداستفاده قرارگرفته‌اند و بدین‌وسیله با تاثیرگذاری بر حس مخاطب سعی بر این است که ذهن را نیز درگیر سبک و استفاده‌ای که ون گوک از رنگ و نور داشته، بکند.در فیلم علاوه بر ارجاعات بصری به کارهای ون گوک از ارجاعات متنی نیز استفاده‌شده است. جملات زیر که قسمتی از نامه ون گوک است در ابتدای فیلم دیده می‌شود: «ما جز به زبان نقاشی‌هایمان، به‌گونه‌ای دیگر نمی‌توانیم حرف بزنیم». این متن نیز دلیلی است بر گوشه‌گیری ون گوک از اجتماع و اینکه او برای برقراری ارتباط با اجتماع نقاشی را بهترین روش می‌دانسته است؛ بنابراین تحلیل آثار او می‌تواند کمک شایانی برای پژوهشگرانی باشد که در این زمینه فعال هستند.

url : http://www.isfahanziba.ir/node/70925

اصفهان زیبا را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید

 

 

ضمائم روز

پیوست‌ها

  

 

 

بایگانی