عبد صالح

آشنایی من با مرحوم فولادگر به زمان انقلاب برمی‌گردد. او با کسانی که در راه انقلاب مبارزاتی داشتند شریک بود و با پیشه‌کردن صنعتگری که کاری پرزحمت و کم‌درآمد محسوب می‌شد، برای چندین نفر شغل ایجاد کرده بود. مرحوم فولادگر بعد از مرحوم آیت‌الله حاج میرزاعلی شیرازی که شهید مطهری از ایشان به بزرگی یاد می‌کند، چراغ نهج‌البلاغه را در استان اصفهان روشن کرد و عصرهای شنبه جلساتی داشت که بزرگانی مانند حاج مهدی طباطبایی و آقایان زهتاب، اسماعیلی و فرنیا نیز در آن حضور پیدا می‌کردند.

پنجشنبه ۱۹ فروردین ۱۴۰۰

جلسات نهج‌البلاغه این مدرس بسیار پرفایده بود، چون مرحوم فولادگر به‌ظاهر مطلب اکتفا نمی‌کرد و به‌صورت ریشه‌ای، واژه‌ها و مفاهیم را موردبررسی و تدقیق قرار می‌داد، سپس به فراخور مناسبت‌های مرتبط، آن را برای مخاطبان بازگو می‌کرد. همین امر باعث می‌شد که جلسات او افراد زیادی را به خود جذب کند.
مرحوم فولادگر اعتقاد داشت که باید کار را از حکمت‌های نهج‌البلاغه شروع کرد تا مخاطب از مفاهیم عمیق و سنگین خطبه‌ها خسته نشود و وقتی به‌واسطه حکمت‌ها لذت انس با این کتاب را به مخاطب می‌چشاند، شروع به طرح بحث‌های سنگین‌تر می‌کرد.
خلاصه‌ای از درس‌های نهج‌البلاغه محمد فولادگر در قالب کتاب منتشرشده و مخاطبان می‌توانند از آن بهره ببرند.
 اوایل انقلاب مرحوم فولادگر از طرف حزب جمهوری اسلامی برای عضویت در مجلس نامزد شد، موردحمایت خانه کارگر قرار گرفت و توانست در آن زمان حدود ۱۰۰ هزار رأی بیاورد که این امر نشان از پایگاه محکم مردمی او داشت.
او فردی بسیار صبور، حلیم، متواضع، مؤدب و دلسوز بود که به‌اصطلاح ما اصفهانی‌ها به مخاطب دل می‌داد و با توجه کامل به حرف مردم گوش می‌کرد. بنده از او به‌عنوان عبد صالح یاد می‌کنم و امیدوارم که با اولیا محشور شود.

افزودن دیدگاه جدید

Image CAPTCHA
Enter the characters shown in the image.