امیر سنجوری

باب داوری در قراردادهای هنری

در قانون مدنی، شرط داوری به عنوان یکی از شروط و بندهای قابل درج در قراردادهای مدنی، به رسمیت شناخته شده است. نهاد داوری می‌تواند طرفین را از مراجعه به دادگاه معاف کند. در صورتی که قرارداد هنری کامل و به‌درستی تنظیم شده باشد و اختیارات واگذارشده به داور از ناحیه طرفین نیز کافی بوده باشد، رأی داور درست همانند رأی دادگاه لازم الاجراست و اگر هر کدام از طرفین نسبت به آن تمرد کنند، با ضمانت‌های اجرایی ناشی از قرارداد، یا حتی بیشتر ضمانت‌های اجرایی قانونی و قضایی مواجه خواهند شد.

نکاتی در تنظیم قراردادهای هنری

در قوانین موضوعه و مدون ما، در خصوص حقوق هنرمندان، باب مستقلی برای قراردادهای هنری وجود ندارد؛ زیرا به طور کلی عقود، قراردادها و تعهدات مستتر یا منشعب و متعاقب از آنان در قانون مدنی تعریف شده‌اند و باید به آن مراجعه کنیم. بر همین اساس می‌توانیم با لایه‌گذاری مفاهیم هنری و مدنی از باب تعهدات مالی و قراردادی، چند نکته حائز اهمیت در این خصوص را برای هنرمندان گرامی که تصمیم به عقد قراردادهای هنری با کارفرمایان هنری دارند، عنوان کنیم.

حقوق عکاسی غیر خلاق

بدیهی به نظر می‌رسد که اثر عکاسی، بر اساس ماهیت و پیرو تصریحی که در قانون آمده است، در گروه آثار مشمول حمایت حقوق مادی و معنوی برای پدیدآورندگان باشد. در این باب، در گذشته نیز مطالبی در همین ستون نگاشته شده و به تفصیل به آن پرداخته‌ایم. اما آنچه مورد ابهام بوده و ایجاد سؤال می‌کند، ردیف هشتم از ماده دوم قانون حمایت از حقوق مؤلفان، مصنفان و هنرمندان مصوب سال 48 خورشیدی در مجلس سنای ایران است. آنجا که ابتکار و ابداع را به عنوان یک خصوصیت به اثر عکاسی نسبت داده و به نظر می‌رسد این نسبت دادن به مفهوم شرط آمده باشد.

صفحه‌ها

اشتراک در RSS - امیر سنجوری