زنان

نان در فمینیست‌بودن است

درباره رویکرد اینفلوئنسرهای اینستاگرامی به فمینیسم

«بنویس حق طلاق می‌دید به زن‌هاتون بعد اسم خودتون رو هم گذاشتید مرد؟ ایموجی هم نذار»! اگر از اهالی شبکه‌های اجتماعی باشید، احتمالا داستان این توییت به گوشتان خورده است. 

سلبریتی، رسانه و جنسیت‌های فرمایشی

چرا باید تیغ نقدمان علیه بازنمایی‌های رسانه‌ای تیز باشد؟

بتی فریدان، در کتاب «راز ورزی زنانه»، به رسانه‌ها و هم‌دستان دیگرشان، ازجمله چیزی که امروزه در ادبیات تخصصی به آن گفتمان پزشکی و گفتمان روان‌شناسی مرسوم می‌گوییم، از یک منظر مهم می‌تازد. صحبت اصلی فریدان در آن کتاب بر سر آن است که تمامی این‌ها که نامشان برده شد، با استفاده از قدرتی که دارند، شمایلی از زن آرمانی تصویر می‌کنند که کاملاً منطبق با الگوی مرسوم از زن ایدئال است، زنی کاملا در خدمت امیال مردانه (در تمام سطوح ساختاری).

قیصرهای پوشالی!

اصفهانی‌ها درباره «قتل‌های ناموسی» چه می‌گویند؟

بازتاب خبر قتل فجیع رومینا اشرفی، دختر نوجوان تالشی، در شبکه‌های اجتماعی مردم ایران را در شوک فرو برد. این عمل که به گفته موافقان و مخالفان عملی غیرانسانی تلقی شد، به ناگاه تلنگری بود برای توجه دوباره خانواده‌ها به رابطه با فرزندانشان. در این میان رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی شهر اصفهان نیز مستثنا نبودند. شایعات، واقعیات، اظهارنظرها، بحث‌ها و جدل‌های بسیاری بین کاربران در شبکه‌های اجتماعی و میان مردم و خانواده‌ها در کوچه و بازار و در خانه‌ها درگرفت: عده‌ای خواستار اشد مجازات برای عاملان این فاجعه شدند و عده‌ای دیگر با استناد به قوانین مجازات اسلامی حق را به ولی دم دادند و برخی دستگاه قضا و قوانین آن را انعطاف‌ناپذیر قلمداد کردند. 

زن، مهاجر، کرونا

مروری چالش‌های کرونا برای زنان مهاجر

در یک سالی که گذشت، زندگی هر روز صبحی که از خواب برخاستیم غیرقابل پیش‌بینی‌تر و سخت‌تر از روز قبل بود. چه برای کسانی که کرونا را باور کردند و به محدودیت‌ها تن دادند؛ چه برای کسانی که از اساس با وجود ویروسی همه‌گیر کنار نیامدند و به زندگی روزمره خود مثل گذشته ادامه دادند. اما این سختی و نامطمئن‌بودن برای همه به یک اندازه نبود. برای کادر درمان، سالمندان، خانواده‌هایی که عزیزی را از دست دادند و بی‌شمار افرادی که رکود اقتصادی ناشی از همه‌گیری توانست آسیب‌های جدی به آن‌ها وارد کند زندگی روی سخت‌گیرانه‌تری به خودش گرفت. تجربه زنان اما در این یک سال تجربه‌ای منحصر به فرد بود. در این نوشتار نگاهی خواهیم انداخت به زندگی زنان مهاجر دریک سالی که گذشت. از زنان مهاجر افغانستانی در ایران تا زنان مهاجر در آن سوی آب‌ها.

زنان نحیف برای ساختارهای فربه

چگونه سازوکار مردانه اقتصاددر جهان برای بیرون‌راندن زنان از صحنه اقتصاد، از کرونا استفاده کرد؟

شاید یک سال پیش چنین روزهایی بیشتر ما تصورمان از کرونا، چندان جدی و شبیه به آنچه امروز راجع‌به آن فکر می‌کنیم نبود. تأثیراتی هم که بر زندگی‌مان گذاشته بود هرگز در این وسعت نبود. یحتمل تنها چیزی که آن روزها بیش از الان تجربه‌اش می‌کردیم ترس از ناشناختگی بود. گرچه ابعاد تغییر کرده، ترس اما به قوت خودش همچنان باقی است. تنها عامل و گستره ترس است که تغییر کرده است. ما این روزها بیشتر از پیامدهایی از کرونا می‌ترسیم که کمابیش نسبت با سطحی از آن مفاهیم آشنا هستیم و ممکن است در روزها و ماه‌های سپره‌شده از سالِ همه‌گیریِ کووید 19، به شکلی هولناک و یک‌باره تجربه‌شان کرده باشیم؛ مفاهیمی چون فقدان، تبعیض، خشونت و فقر.

روز جهانی؛ نمادی برای کنش

به بهانه 8 مارس، روز جهانی زنان

روزهای جهانی، غالبا روزهایی برای آگاهی بخشی هستند. روزهایی که یادآور نماد، تاریخ و اتفاقاتی می‌شوند تا به بهانه این یادآوری، کنشگران دست به اقدامات عملی تاثیرگذار زنند. گرچه این روزها، نمادینند، اما اهمیتشان در همین خاصیت یادآوری و آگاهی‌بخشی است. برخی از روزهای جهانی به جز این خاصیت نمادین با خود تاریخی را نیز به دوش می‌کشند. 

صفحه‌ها

اشتراک در RSS - زنان