عطیه میرزاامیری

طرفداران بزرگِ کوچک

چرا نوجوانان تمایل شدید به الگوسازی از هنرمندان دارند؟

15 ساله به نظر می‌آیند. تیپ و قیافه‌شان شبیه تمام نوجوان‌هایی است که این روزها زیاد می‌بینیم. پسران و دختران تین‌ایجری که دوست دارند سرتاپا مشکی بپوشند، آرایش خاص خودشان را داشته باشند و از آن مهم‌تر عقاید و علایق خاصی که بر آنها پافشاری می‌کنند. مجری می‌پرسد: «دنیای بدون محمدرضا گلزار را می‌توانید تصور کنید؟» دخترها بغض می‌کنند و می‌گویند تصورش برایشان سخت است. «اگر ایشان نباشد، من هم نیستم.» و هر سه نفرشان زیر گریه می‌زنند. بقیه‌شان هم جواب‌هایی از این دست می‌دهند: «طاقت‌فرسا است و اصلا نمی‌توانیم دوام بیاوریم.»، «نمی‌توانم تصور کنم و اگر نباشد انگیزه‌ای هم برای من نمی‌ماند.»، «دنیای من هم تمام می‌شود.». این فیلم که چند وقت پیش در فضای مجازی پخش شد، دست به دست کاربران چرخید، مسخره شد و از آن به عنوان فیلمی «سمی» یاد شد.

بیرون راندن مردم از دهکده جهانی

فعالان حوزه آی‌تی از طرح صیانت می‌گویند

از چهارشنبه گذشته با خبر طرح صیانت از حقوق کاربران فضای مجازی، زلزله‌ای در بین عموم مردم رخ داده است. آدم‌های زیادی که نه تنها کسب و کارشان بلکه تمام زندگی، تفریح، حال و آینده‌شان بر مدار اینترنت می‌چرخید، نسبت به این طرح واکنش نشان دادند. بسیاری از کاربران این طرح را طرح خیانت خواندند و برخی دیگر وجود چنین طرحی را خارج از انصاف دانستند. در این بین عده کمی بودند که طرح صیانت را طرحی درست دانستند و جبهه‌گیری‌های علیه آن را، ناشی از عدم آگاهی افراد خواندند. در این گزارش سراغ دو فعال حوزه آی‌تی رفتیم تا نظر آنها را در مورد این طرح بدانیم.

مهمانان سر زده

کاسبان ارگ جهان‌نما از حضور نوجوانان در این مجتمع می‌گویند

تیپ سر تا پا مشکی، شلوارهایی که پایین‌شان کش دارند تا خال‌کوبی روی ساق پا مشخص باشد، مدل و رنگ موهایی که باعث می‌شوند هر رگذری سرش را برگرداند و دوباره به آنها نگاه بیندازد، حرف زدن با صدای بلند، سیگار کشیدن، رهایی و بی‌توجهی به اطراف، همه این‌ها مشخصات نوجوانانی است که این روزها پاتوق اصلی‌شان به‌غیر از خیابان چهارباغ، ارگ جهان‌نما است. از آن‌جایی که این ساختمان، مغازه و واحدهای تجاری دارد به سراغ مغازه‌داران آنجا رفتیم تا نظر آنها را درمورد حضور این نوجوانان بدانیم.

گزارشی از حضور نوجوانانی که در جشنواره حضور داشتند
چرا نوجوانان تمایل شدید به الگوسازی از هنرمندان دارند؟
مادران از رفتن و نرفتن فرزندشان به مدرسه می‌گویند

شغل 24ساعته

دوخبرنگار باسابقه از لذت‌ها و سختی‌های دنیای خبرنگاری می‌گویند
در دنیا شغل‌هایی وجود دارد که حداقل یک‌بار به آن‌ها فکر کرده‌ایم و دلمان خواسته برای مدتی آن را تجربه کنیم؛ مثلا من همیشه دلم می‌خواسته تِستر یک کارخانه شکلات‌سازی باشم. کسی که شغلش تست‌کردن انواع شکلات است و تازه بابت چنین کاری، حقوق هم دریافت می‌کند. یا اصلا می‌دانستید که در دنیا شغلی با عنوان «خنده‌درمانگر» وجود دارد؟ کار خنده‌درمانگر این است که افرادی را که مشکلات روحی دارند، با خنداندن درمان کند. چند روز پیش با دوست نوجوانم مهدی حرف می‌زدم.

آموزش آنلاین یا آموزش حضوری

دانش‌آموزان از تمایلشان به فضای حضوری یا مجازی تدریس می‌گویند

بوی نان پنیر و خیار له‌شده کف کیف، صدای جیغ بچه‌ها موقع خوردن زنگ آخر، استرس و دل‌شوره موقع تقلب گرفتن در امتحان، هیجان برای خوردن ناهارهای دورهمی در حیاط مدرسه، قهر و آشتی‌های دوستانه، دعوا بر سر رشته‌های انسانی و تجربی و ریاضی، ذوق برای خرید کیف و کفش قبل از آمدن مهرماه، دید زدن معلمان در دفتر مدرسه، خنده و شادی و بازی و حرف‌های درگوشی، همه و همه این تجربه‌ها دارد تبدیل به خاطره می‌شود. 

دعوت به عمیق‌تر دیدن

مهدی رجبی، نویسنده کودک و نوجوان از روز ملی ادبیات کودک و نوجوان می‌گوید

بیشترین استفاده‌ای که ما از تقویم‌های در دسترسمان می‌کنیم، این است که بگردیم و روزهای تعطیلی را که در طول آن سال وجود دارند، بشماریم. نهایتش گاه‌گاهی هم دور تاریخ‌های مهم خط می‌کشیم تا یادمان نرود در فلان روز امتحان داریم، فلان تاریخ تولد دوستمان است و در آخر آن هفته قرار است به مسافرت برویم. چیزی که دراین‌بین از دستمان در می‌رود مناسبت‌های کوچک و بزرگ ایرانی و جهانی است، مناسبت‌هایی که حتی ممکن است تلویزیون و دیگر رسانه‌ها هم یادشان برود درباره آن صحبت کنند؛ مثلا می‌دانستید که 18 تیر روز ملی ادبیات کودک‌ونوجوان است؟ 

صفحه‌ها

اشتراک در RSS - عطیه میرزاامیری