عطیه میرزاامیری

نوجوان کارآ، کارآفرین فردا

گزارشی از اختتامیه رویداد نوجوان کارآ و معرفی ایده‌های کارآفرینی نوجوانان اصفهان

وقتی از دیگران می‌شنویم که «فلانی آدم باهوشی است»، تصوری که از یک فرد «باهوش» در ذهنمان شکل می‌گیرد کسی است که شاید 24ساعته روی دفتر و کتاب‌هایش افتاده و درس می‌خواند. عینکی بزرگ بر چشمانش گذاشته، همه کارهایش روی حساب‌کتاب است، هیچ اشتباهی مرتکب نمی‌شود و همیشه همه آدم‌ها روی حرف‌هایش حساب باز می‌کنند. اما راستش این‌طورها هم نـیـسـت. یکی از پارامترهای هوش، «خلاقیت» است. فردی که خلاق است تمام راه‌های مختلف را برای بررسی یک مسئله نگاه می‌کند. یعنی در عین واحد می‌تواند همه جوانب را بسنجد و بعدازآن بهترین راه را انتخاب کند.

طرفداران بزرگِ کوچک

چرا نوجوانان تمایل شدید به الگوسازی از هنرمندان دارند؟

15 ساله به نظر می‌آیند. تیپ و قیافه‌شان شبیه تمام نوجوان‌هایی است که این روزها زیاد می‌بینیم. پسران و دختران تین‌ایجری که دوست دارند سرتاپا مشکی بپوشند، آرایش خاص خودشان را داشته باشند و از آن مهم‌تر عقاید و علایق خاصی که بر آنها پافشاری می‌کنند. مجری می‌پرسد: «دنیای بدون محمدرضا گلزار را می‌توانید تصور کنید؟» دخترها بغض می‌کنند و می‌گویند تصورش برایشان سخت است. «اگر ایشان نباشد، من هم نیستم.» و هر سه نفرشان زیر گریه می‌زنند. بقیه‌شان هم جواب‌هایی از این دست می‌دهند: «طاقت‌فرسا است و اصلا نمی‌توانیم دوام بیاوریم.»، «نمی‌توانم تصور کنم و اگر نباشد انگیزه‌ای هم برای من نمی‌ماند.»، «دنیای من هم تمام می‌شود.». این فیلم که چند وقت پیش در فضای مجازی پخش شد، دست به دست کاربران چرخید، مسخره شد و از آن به عنوان فیلمی «سمی» یاد شد.

بیرون راندن مردم از دهکده جهانی

فعالان حوزه آی‌تی از طرح صیانت می‌گویند

از چهارشنبه گذشته با خبر طرح صیانت از حقوق کاربران فضای مجازی، زلزله‌ای در بین عموم مردم رخ داده است. آدم‌های زیادی که نه تنها کسب و کارشان بلکه تمام زندگی، تفریح، حال و آینده‌شان بر مدار اینترنت می‌چرخید، نسبت به این طرح واکنش نشان دادند. بسیاری از کاربران این طرح را طرح خیانت خواندند و برخی دیگر وجود چنین طرحی را خارج از انصاف دانستند. در این بین عده کمی بودند که طرح صیانت را طرحی درست دانستند و جبهه‌گیری‌های علیه آن را، ناشی از عدم آگاهی افراد خواندند. در این گزارش سراغ دو فعال حوزه آی‌تی رفتیم تا نظر آنها را در مورد این طرح بدانیم.

حمیدرضا شاه‌آبادی و محمد قصاع از ضرورت استفاده از ادبیات وحشت برای کودکان و نوجوانان گفتند
گزارشی از حضور نوجوانانی که در جشنواره حضور داشتند
مادران از رفتن و نرفتن فرزندشان به مدرسه می‌گویند

آموزش آنلاین یا آموزش حضوری

دانش‌آموزان از تمایلشان به فضای حضوری یا مجازی تدریس می‌گویند

بوی نان پنیر و خیار له‌شده کف کیف، صدای جیغ بچه‌ها موقع خوردن زنگ آخر، استرس و دل‌شوره موقع تقلب گرفتن در امتحان، هیجان برای خوردن ناهارهای دورهمی در حیاط مدرسه، قهر و آشتی‌های دوستانه، دعوا بر سر رشته‌های انسانی و تجربی و ریاضی، ذوق برای خرید کیف و کفش قبل از آمدن مهرماه، دید زدن معلمان در دفتر مدرسه، خنده و شادی و بازی و حرف‌های درگوشی، همه و همه این تجربه‌ها دارد تبدیل به خاطره می‌شود. 

دعوت به عمیق‌تر دیدن

مهدی رجبی، نویسنده کودک و نوجوان از روز ملی ادبیات کودک و نوجوان می‌گوید

بیشترین استفاده‌ای که ما از تقویم‌های در دسترسمان می‌کنیم، این است که بگردیم و روزهای تعطیلی را که در طول آن سال وجود دارند، بشماریم. نهایتش گاه‌گاهی هم دور تاریخ‌های مهم خط می‌کشیم تا یادمان نرود در فلان روز امتحان داریم، فلان تاریخ تولد دوستمان است و در آخر آن هفته قرار است به مسافرت برویم. چیزی که دراین‌بین از دستمان در می‌رود مناسبت‌های کوچک و بزرگ ایرانی و جهانی است، مناسبت‌هایی که حتی ممکن است تلویزیون و دیگر رسانه‌ها هم یادشان برود درباره آن صحبت کنند؛ مثلا می‌دانستید که 18 تیر روز ملی ادبیات کودک‌ونوجوان است؟ 

کنترل خشم در نوجوانی

صبوری، غصه‌خوردن، اخم‌کردن، دادزدن، ترک‌کردن محیط، برگرداندن صورت، بی‌محلی، صحبت‌کردن، برافروخته ‌شدن صورت، قهر کردن یا حتی آسیب‌زدن به خود و دیگران. این واکنش‌ها شما را یاد چه چیزی می‌اندازد؟ مطمئنا ذهن همه شما به سمت عصبانیت رفت. درست است! به‌خاطر اینکه تمام این حالات را همه‌مان تجربه کرده‌ایم و می‌کنیم، خیلی خوب با آن آشنایی داریم؛ اما تابه‌حال شده است که گوشه‌ای بنشینید و درباره واکنش‌های هیجانی که از خود بروز می‌دهید، فکر کنید؟ 

صفحه‌ها

اشتراک در RSS - عطیه میرزاامیری