اندیشه

معروفند، چون معروفند!

درباره‌ی وجوه مثبت و منفی و خنثی سلبریتی‌ها در معروفیت آن‌ها

راه پس و پیش ندارد، ما همگی در دنیای سلبریتی‌ها به سر می‌بریم. به بعضی سلبریتی‌ها علاقه داریم و نوشته‌ها، حرف‌ها و عکس‌هایشان را در شبکه‌های اجتماعی دنبال می‌کنیم. ممکن است نسبت به چند سلبریتی هم دید خوبی نداشته باشیم و از فعالیت‌ها و رفتار این عده در محیط‌های عمومی یا فضای مجازی خوشمان نیاید. گاهی از سخنان و مواضع سلبریتی‌ها به وجد می‌آییم و گاهی هم از صحبت‌هایشان به شدت عصبانی و منزجر می‌شویم. 

همچنان ابتذال شر، بعد از پنجاه سال

درباره‌ کتاب «آیشمن در اورشلیم» نوشته‌ هانا آرنت

بعد از اتفاقات جنگ جهانی دوم و جنایاتی که نازی‌ها در اردوگاه‌های مرگ انجام دادند، سنت روشنفکری اروپا به یکباره دچار بحران بزرگی شد. فاجعه‌ای وحشتناک اروپا، این مهد تمدن را تکان داده بود، فاجعه‌ای که در کمال شگفتی از درون خود همین تمدن برآمده بود و نه از کشورهای بدوی بیرون از آن. عده‌ای از فلاسفه همچون آدورنو اعتقاد داشتند که کلام نمی‌تواند عمق فاجعه را انتقال دهد و همزمان بسیاری از سینماگران مانند ژان-لوک گدار و آلن رنه این فرضیه را پیش کشیدند که هیچ تصویری قادر نیست رنج قربانیان اردوگاه‌های مرگ را بازنمایی کند. بعضی دیگر از روشنفکران دست به دامن نوعی زبان مخفی و رازآلود شدند.

تاریخ زیبایی و زشتی

درباره تاریخ زیبایی نوشته امبرتو اکو

«امبرتو اکو» یکی از نمادهای فلسفه پاپ در قرن بیستم است. موافقانش او را یک روشنفکر همه‌کاره می‌نامیدند و منتقدانش به او لقب فیلسوف تلویزیونی داده بودند. او در زمینه‌های مختلفی فعالیت می‌کرد: رمان می‌نوشت، در حوزه نقد سینمایی و ادبی قلم می‌زد، در باب فلسفه نظر می‌داد و مقاله‌های سیاسی و اجتماعی تألیف می‌کرد. نوشته‌های او بااینکه ازلحاظ نظری و فلسفی عمق و جدیت چندانی ندارد، اما به خاطر در برگفتن دایره وسیعی از مسائل بشری می‌تواند برای مخاطبان جذاب و مهیج باشد. 

تاریخ بدن‌های تکه‌تکه شده

درباره کتاب بدن تکه‌تکه شده: قطعه به مثابه استعاره‌ای از مدرنیته نوشته لیندا ناکلین

روش‌های مختلف و متنوعی برای پرداختن به تاریخ هنر و بررسی نسبت آن با تاریخ اجتماعی-سیاسی وجود دارد. عده‌ای از نظریه‌پردازان هنر با دست گذاشتن بر روی کیفیات موضوعی و محتوایی به سراغ آثار هنری می‌روند و سوژه‌های بازنمایی‌شده در آثار یک هنرمند یا یک دوران خاص را در بافت تغییرات اجتماعی یا سیاسی زمانه آن‌ها بررسی می‌کنند. 

بالاخره این علمی‌تخیلی چیست؟

درباره کتاب علمی‌تخیلی نوشته آدام رابرتز
داستان‌های علمی‌تخیلی به چه نوع داستان‌هایی گفته می‌شود؟ چه تفاوتی با انواع و ژانرهای دیگر ادبی دارند؟ آیا به صرف حضور موضوعات علمی و تکنولوژیکی در یک داستان می‌توان نام علمی‌تخیلی را به آن اطلاق کرد؟ آیا تمام رمان‌هایی را که با موجودات غریب و اتفاقات شگفت سروکار دارند می‌شود ذیل دسته علمی‌تخیلی قرار داد؟ آدام رابرتز در کتاب علمی تخیلی خود سعی کرده به نوبه خود به این پرسش‌ها پاسخ بدهد و تا جای ممکن خوانندگان را با معنا و تاریخ ادبیات علمی‌تخیلی آشنا کند. او استاد دانشگاه رویال هالووی بریتانیاست و این کتابش برای اولین‌بار در سال ۲۰۰۰ توسط انتشارات راتلج منتشر شده است.
 

وقتی دود قطار نخستین پاراگراف داستان را می‌پوشاند!

درباره کتاب فراداستان نوشته پاتریشیا وو
رمان شبی از شب‌های زمستان مسافری، نوشته ایتالو کالوینو، به مانند بسیاری از داستان‌های کلاسیک و مدرن در یک ایستگاه قطار شروع می‌شود، اما در همان ابتدای داستان جمله‌ای وجود دارد که به خواننده یادآور می‌شود که این بار با یک نوع متفاوت از داستان سروکار دارد: «... ابری از دود نخستین پاراگراف را می‌پوشاند». ما در حال خواندن یک داستان نیستیم، ما داریم یک فراداستان را می‌خوانیم. فراداستان چیست؟ چه تفاوتی با داستان‌های رئالیستی و مدرن دارد؟ چه نمونه‌ها و دسته‌بندی‌هایی دارد؟ از چه زمانی بوجود آمده است؟ این‌ها پرسش‌هایی هستند که پاتریشا وو در کتاب مهم خود به نام فراداستان به آن‌ها پاسخ می‌دهد.

صفحه‌ها

اشتراک در RSS - اندیشه