کولاک دلار در اقتصاد یخ‌زده

عبور دلار از مرز 30 هزار تومان و تثبیت آن در کانال 31 هزار تومان، سوخت بیشتری برای آتش افزایش قیمت‌ها ایجاد کرده است. روز گذشته صرافی بانک ملی نرخ فروش هر اسکناس دلار را با افزایش 1200 تومانی نسبت به روز شنبه، 31150 تومان اعلام کرد تا برای اولین بار به‌طور رسمی نرخ دلار از مرز 30 هزار تومان گذر کرده باشد. با عبور قیمت دلار از مقاومت 30 هزارتومانی، بقیه بازارها نیز ساز صعودی کوک کردند؛ به‌نحوی‌که هر قطعه سکه طرح جدید از مرز 16 میلیون تومان هم عبور کرد.

دوشنبه ۲۱ مهر ۱۳۹۹

 تب افزایش قیمت در دیگر بازارهای موازی نیز بالا بود. در بازار خودرو علی‌رغم اینکه نرخ رسمی اعلام نمی‌شود مظنه‌ها صعودی بود و فروشنده‌های بازار مسکن نیز با توجه به رشد ادامه‌دار قیمت دلار، فعلا از فروش دست کشیده‌اند. با توجه به این مسئله روز گذشته بازار سرمایه نیز لباس سبز بر تن کرد و بعد از مدت‌ها، رشد قابل‌توجهی به ثبت رساند و خود را به کانال یک‌میلیون و 600 هزار واحد نزدیک کرد. رشد قیمت دلار شاید در وهله اول برای خیلی از افراد جذاب باشد؛ خاصه آن‌هایی که دارایی‌های قابل‌توجهی دارند اما در عمل روی دیگری نیز دارد که هم ترسناک است و هم نگران‌کننده. کسی که سال گذشته یک واحد آپارتمان 500 میلیون تومانی داشت، اکنون ارزش همان واحد آپارتمان به بیش از یک میلیارد و 500 میلیون تومان رسیده و حالا در تأمین حق شارژ ساختمان با مشکل مواجه شده است. شخصی که خودروی 100 میلیون تومانی داشت حالا سوار خودرویی است که بیش از 300 میلیون تومان در بازار ارزش‌گذاری می‌شود و به‌سختی می‌تواند هزینه تعمیر و نگهداری آن را بپردازد.
 افرادی که سال گذشته سبد سهام 50 میلیون تومانی داشتند، اکنون ارزش همان سبد سهام در بدبینانه‌ترین حالت بین 150 تا 200 میلیون تومان است؛ اما بااین‌وجود نمی‌توانند به هدفی که سال گذشته در نظر داشتند برسند. افزایش ارزش دارایی‌ها در شرایطی است که قدرت خریدها روزبه‌روز کمتر شده و افزایش فاصله طبقاتی بیشتر.
 کارگر و کارمندی که ابتدای سال دل‌خوش به حقوق دو میلیون تومانی بوده، حالا با کاهش 30 تا 50 درصدی قدرت خرید مواجه شده است. آن‌هایی که به فکر تشکیل زندگی بودند، حالا با افزایش چشمگیر قیمت جهیزیه و مراسم عروسی دست‌وپنجه نرم می‌کنند. همین داستان برای هزینه‌های درمان، تحصیل، راه‌اندازی کسب‌وکار و ... هم صدق می‌کند. از یاد نبرید که قشر وسیعی از مردم دارایی مختصر را هم ندارند و خرید مسکن و خودرو برای آن‌ها به یک رؤیا تبدیل شده است. این را می‌دانیم که در جنگ تمام‌عیار اقتصادی هستیم. می‌دانیم که تا خرخره تحت‌فشار تحریم‌هایی هستیم که فقط راه را برای تأمین کالاهای اساسی و دارو به‌طور کامل نبسته است. می‌دانیم که تاب‌آوری، شرط بقای آن‌همه چیزی است که در این سال‌ها به پای آن نشسته و از جان و مالمان برای حراست از آن مایه گذاشته‌ایم. اما کاش مسئولان در هر سه قوه نیز به این موضوع آگاه باشند که مردم دل‌خوش به اتخاذ تدابیری هستند که در این روزها کمتر نشانی از آن دیده می‌شود.

افزودن دیدگاه جدید

Image CAPTCHA
Enter the characters shown in the image.