و مارادونای کبیر...

مستطیل سبز بهترین ستاره‌اش را از دست داد

60 سالگی عمر زیادی نیست برای رفتن ابدی خاطره‌آفرین بهترین روزهای فوتبالی دنیا اما روزگار بی‌وفاتر از این حرف‌هاست و بهترین بازیکن تاریخ فوتبال درست در 60 سالگی از دنیا رفت. در روزگاری که رونالدو و مسی در دنیای فوتبال مدرن رقابت بر سر بهترین بودن نداشتند، مارادونا در زمین فوتبال خدایی می کرد و شاید یکی از بزرگ‌ترین حسرت هم دوره‌های ما و نسل بعدی‌ها همین بود که لذت تماشای هنرنمایی او در مستطیل سبز را پیدا نکردیم و با مارادونایی هم دوره بودیم که حاشیه‌هایش بیشتر از فوتبالش به چشم می‌آمد.

 

چهارشنبه ۰۵ آذر ۱۳۹۹

 این بازیکن آرژانتینی را باید یکی از معجزه‌های فوتبالی نامید، بازیکنی که از کوچه پس کوچه‌های بوینوس آیرس با فقر و نداری بزرگ شد اما از همان سن کم آثار نبوغ فوتبالی در او نمایان شد تا جایی که حرکات تکینکی و خلاقانه‌اش با توپ به منبع درآمدی برای خانواده‌اش تبدیل شده بود.

اوج درخشش فوتبالی مارادونا به جام جهانی 1986 برمی‌گردد که تیم ملی آرژانتین به لطف تکنیک فوق العاده این بازیکن، قهرمان جام جهانی شد تا مارادونا به نامی بزرگ در دنیای فوتبال تبدیل شود تا جایی که بسیاری معتقد بودند دنیای فوتبال بازیکنی به بزرگی او به چشم ندیده و در آینده هم نخواهد دید.

در این جام جهانی و در دیدار آرژانتین با انگلیس و دیداری که حساسیت سیاسی بالایی داشت،  زمینه ساز برد تیمش شد. گل دوم مارادونا با کمک دستش وارد دروازه انگلیسی ها شد و بعد از بازی نیز مدعی شد آن دست خدا بوده که از انگلیس انتقام گرفته است. آرژانتینی ها این پیروزی و گل نمادین مارادونا را انتقام جنگ فالکلند می‌دانستند که در آن صدها آرژانتینی به دست انگلیسی‌ها کشته شدند و این اتفاق باعث شد تا محبوبیت مارادونا از مرزهای فوتبالی فراتر رفته و او را به مبارزی محبوب علی استعمار در آمریکای لاتین تبدیل کند.

در جام جهانی 1990 آرژانتین یک بار دیگر با مارادونای جادوگر تا فینال رسید اما این بار آلمانی‌ها با فوتبال ماشینیشان جلوی قهرمانی این تیم را گرفتند. مدتی بعد پس از پایان لیگ ایتالیا، ناگهان اعلام شد که در بدن مارادونا آثاری از کوکایین یافت شده است. فیفا او را ۱۵ ماه از فعالیت‌های فوتبالی محروم کرد که این اتفاق باعث شد تا هواداران مارادونا ضدیتی عجیب با فیفا پیدا کنند اما  روزنامه های زرد هم سوژه جالبی پیدا کرده بودند و شایعه کردند  او حتی در خرید و فروش مواد مخدر در ناپل دست داشته است. این حواشی باعث شد تا مارادونا به کشورش برگردد اما در آرژانتین هم حاشیه‌ها دست از سر او برنداشتند و پلیس بوینس‌آیرس از خانه‌اش مواد مخدر پیدا کرد.

بعد از پایان محرومیتش با دعوت سرمربی وقت آرژانتین، دوباره پیراهن سفید و آبی را به تن کرد و در جام جهانی ۱۹۹۴ پا به میدان گذاشت اما درست زمانی که هواداران از بازگشت او خوشحال بودند، در بازی آرژانتین و نیجریه آزمایش دوپینگش مثبت اعلام شد و فیفا او را دو سال از شرکت در مسابقات محروم کرد که این محرومیت به معنای پایان خداحافظی او از فوتبال بود.

مارادونا هیچ‌گاه حاضر به پذیرش دوپینگش نشد و مدعی شد فیفا به دلیل مسائل پشت پرده او را محروم کرده است اما هر چه بود، مستطیل سبز ستاره درخشانی را از دست داد. مارادونا در دنیای مربیگری هیچ‌گاه نتوانست اسم و رسمی برای خود دست و پا کند، حتی با اینکه به عنوان سرمربی تیم ملی آرژانتین هم معرفی شد اما هیچ‌وقت نتیجه نگرفت با این حال محبوبیت او در فوتبال با وجود همه حواشی و اتفاقاتی که اطرافش رخ می‌داد، کم نشد.

 

ویدئو را در این لینک ببینید.

 

 

 

 

 

 

 

 

افزودن دیدگاه جدید

Image CAPTCHA
Enter the characters shown in the image.