دم خروس یا قسم حضرت‌عباس؟

دم خروس را باور کنیم یا قسم حضرت عباس را؟ ستاد ملی مقابله با کرونا هر روز و هر لحظه که نمایندگان خود را جلوی دوربین خبرگزاری‌ها و صدا و سیما می‌فرستد، انگشت اتهام را به‌سوی مردم دراز می‌کند و با اشاره به تعداد جان‌باختگان و افزایش آمار بستری‌های ناشی از مرگ‌ومیر کرونایی آن‌ها را مقصر اصلی این موضوع جلوه می‌دهد و مدام از آن‌ها گله و شکایت می‌کند که چرا به‌رغم این همه هشدار و اخطار به رعایت پروتکل‌های بهداشتی و فاصله‌گذاری اجتماعی پایبند نیستند و در همچنان بر همان پاشنه‌ای می‌چرخد که یک‌سال پیش( زمانی که تازه زمزمه‌هایی از ورود ویروس چینی به کشور شنیده می‌شد و کسی نمی‌دانست سوغاتی چینی چیست و تا کی قرار است گریبانمان را بگیرد) می‌چرخید.

شنبه ۱۸ بهمن ۱۳۹۹

 وزیر بهداشت و زیردستانش، البته پر بیراه هم نمی‌گویند و بالاخره در این جدال ِ تمام‌نشدنی، این مردم هستند که تا حدود زیادی نقش اصلی را ایفا می‌کنند و با توجه یا عدم توجه به موازین بهداشتی باعث اوج گرفتن یا فروکش‌کردن کروناویروس می‌شوند. در این میان، اما نقش مسئولان و دست اندرکارانی که مردم را سرزنش می‌کنند و مدام از آن‌ها می‌خواهند که از خانه بیرون نروند و دورهمی را ممنوع کنند، چیست؟ آیا کرونا گریبان آن‌ها را نخواهد گرفت؟ دوگانگی‌ها و تناقض‌هایی که صدا و سیما و سلبریتی‌ها به آن‌ها دامن می‌زنند تا کی قرار است دامن این و آن را بگیرد و عده‌ای بی‌گناه را به کام مرگ بکشاند؟ چند نفر از سرمایه‌های کشور مثل مهرداد میناوند و علی انصاریان باید زیر تلی از خاک بروند تا بدانیم و بفهمیم که کجای کار را اشتباه رفته‌ایم و چه کارهایی می‌توانستیم انجام بدهیم و ندادیم که چنین اتفاق‌های ناگواری رخ داده  و یک ملت را عزادار کرده است؟ اصلا در شرایطی که بسیاری از اتفاق‌ها و رخدادهای مهم جهانی به‌دلیل شرایط بحرانی و وخیم کرونایی لغو شده یا به‌صورت مجازی برگزار می‌شود، چرا باید جشنواره فیلم فجر در تهران بدون رعایت هیچ‌کدام از موازین بهداشتی برگزار شود و سلبریتی‌ها و خبرنگاران و عکاسان را از سرتاسر کشور دور هم جمع کند و بدون هیچ واهمه‌ای تنگ هم قرار گرفته و بدون استفاده از ماسک همدیگر را در آغوش بگیرند؛ مگر نه اینکه سلبریتی‌ها و ستارگان سینمایی که برخی‌هایشان از جایگاه بالایی نزد عموم برخوردارند، باید الگو و مرجع مردم عادی باشند و با پایبندی به پروتکل‌های بهداشتی از مردم بخواهند که زنجیره شیوع کرونا را قطع کنند و عامل انتقال آن به دیگری نباشند ؟ آیا واقعا این‌طور است؟ نگاهی به عکس‌ها و صفحه‌های اینستاگرامی سلبریتی‌ها اتفاقا عکس این موضوع را نشان می‌دهد و حاکی از آن است که آنچه در جشنواره فیلم فجر به‌هیچ‌وجه بهایی ندارد و همه درباره آن غفلت می‌ورزند،
وجود همین کروناست، کرونایی که در  یک‌قدمی خانه همه کمین کرده و آن‌قدر بی‌رحم و سنگدل است که برایش فرقی نمی‌کند قربانی‌هایش چه کسانی باشند: سلبریتی، ورزشکار، خواننده یا مردم عادی که نام‌ونشانی از آن‌ها هیچ کجا وجود ندارد و کسی آن‌ها را نمی‌شناسد. البته فقط جشنواره فجر مصداق بی‌تفاوتی سلبریتی‌ها به کرونا نیست، بلکه برنامه‌هایی همچون هم‌رفیق که از شبکه‌های خانگی پخش می‌شود هم به‌راحتی در حال عادی‌سازی و ازبین‌بردن حساسیت‌های اجتماعی مردم درباره کروناست؛ برنامه‌هایی که مهمانانش به‌راحتی و بدون هیچ فاصله‌ای کنار هم قرار می‌گیرند و همدیگر را در آغوش می‌کشند و کرونا را دستمایه طنز و شوخی‌های خود قرار می‌دهند؛ بدون اینکه کسی هم کاری به آن‌ها داشته باشد یا انگشت اتهام به سویشان دراز کند!

 

افزودن دیدگاه جدید

Image CAPTCHA
Enter the characters shown in the image.