یک برد با هزار نکته

بررسی فنی دیدار تیم ملی با بحرین

تیم ملی ایران در مسیر صعود به جام جهانی قطر، مقابل هنگ کنگ به پیروزی رسید تا گام اول در دور برگشت مقدماتی را به خوبی پشت سر بگذارد. حریف اول تیم ملی اگر چه نام بزرگی نداشت، توانست با انسجام تیمی، ایران را به درد سر بیندازد. علاوه بر سه امتیازی که از این بازی کسب شد، نکته مثبت دیگر این بود که تا حدودی نقاط قوت و ضعف‌های تیم ملی در مقابل تیم‌هایی با دفاع منسجم و فشرده مشخص شد.

شنبه ۱۵ خرداد ۱۴۰۰

 بازیکنان هنگ کنگ پر تعداد و با هشت تا ده نفر یک بلاک دفاعی را در یک سوم دفاعی خودشان شکل می‌دادند. پرتعداد و فشرده بودن آن‌ها در دفاع باعث می‌شد پاس‌های رو به جلو به دو مهاجم ایران را قطع کنند. همچنین ارسال‌ از کناره‌ها نیز به علت تعداد زیاد بازیکنان هنگ کنگ در محوطه، اغلب توسط آن‌ها دفع می‌شدند.
 در سمت مقابل، ایران برای خلق موقعیت توپ را به کناره‌ها می‌برد، جایی که فضای بیشتری در اختیار داشتند، به خصوص سمت راست با حضور محرمی در دفاع راست و جهانبخش به عنوان هافبک راست‌.
در نقشه‌های اسکوچیچ جهانبخش وظایف زیادی در فاز هجومی و برای خلق موقعیت بر عهده گرفته است. او که کیفیت قابل قبولی در دریبلینگ، ارسال پاس‌های منجر به موقعیت و شوتزنی دارد، یکی از غیر قابل پیش بینی ترین بازیکنان برای مدافعان حریف محسوب می‌شود و در هر لحظه می‌تواند اقدام‌های متفاوتی انجام دهد، بنا بر این به کلیدی ترین بازبکن تیم در فاز حمله بدل شده است‌.
 از برنامه‌های اصلی ایران برای گلزنی ابتدا ارسال از کناره‌ها بود که با وجود حضور مهاجمی مثل آزمون به چند دلیل چندان در آن موفق ظاهر نشدند. علت اصلی آن هم نداشتن برنامه برای آزاد کردن یک بازیکن یا یک منطقه برای زدن ضربه نهایی بود.
 طارمی و آزمون در محوطه جریمه تحرک پایینی داشتند که باعث می‌شد مقصد ارسال‌ها برای مدافعین هنگ کنگ قابل پیشبینی باشد ولی در عوض استفاده خوبی از توپ‌های برگشتی می‌کردند، به طوری که کامیابی‌ نیا و عزت اللهی آماده گرفتن توپ‌های دفع شده از ارسال‌ها و در صورت موقعیت مناسب، شوتزنی بودند. قدرت فیزیکی مناسب عزت اللهی به او کمک می‌کرد در درگیری روی توپ‌های برگشتی پیروز شود. همچنین زمانی که کار گره می‌خورد، کامیابی نیا و عزت اللهی همزمان جلو می‌آمدند. جلو آمدن همزمان دو هافبک مرکزی، تیم را روی ضد حملات آسیب پذیر می‌کرد. ضعف دیگر تیم ملی که در مقابل تیم‌هایی با این سبک بازی نمایان شد، استفاده نکردن از تمام فضاهای زمین و عرض ندادن به بازی بود، به طوری که وقتی بازی در یک سمت گره می‌خورد، برنامه‌ای برای تعویض منطقه و در نتیجه باز کردن دفاع فشرده حریف نداشتند، تا زمانی که ترابی و محمدی به بازی آمدند و تحرک در سمت چپ هم بالاتر رفت.
 با این اوصاف انتظار می‌رود در بازی بعدی با بحرین تغییراتی در تیم به وجود بیاید. علی قلی زاده از نطر فیزیکی کمی ضعیف تر از دیگر بازیکنان خط حمله است و با توجه به فیزیکی تر بودن بحرین و همچنین عملکرد بهتر ترابی در دقایقی که حضور داشت، احتمال جا به جایی او با ترابی در ترکیب اولیه وجود دارد‌. همچنین پور علی گنجی با تجربه بیشتر در بازی‌های ملی و کیفیت بالای بازیش می‌تواند با رهبری خط دفاع اوصاع را در عقب زمین سامان دهد.
مورد دیگر این که تکرار اشتباهات جلوی بحرین می‌تواند خطرناک تر و جبران ناپذیر تر از بازی مقابل هنگ کنگ باشد. باید فکری به حال انتقال به دفاع تیم و ضعف در باز کردن دفاع فشرده حریف بشود.

 

افزودن دیدگاه جدید

Image CAPTCHA
Enter the characters shown in the image.