تعزیه

میراث مرثیه

درباره تعزیه در اصفهان و ظرفیت‌های نهفته در آن

«هرجا که زبان قاصر از بیان احساسات و حوادث رخ داده باشد، زبان نمایش به میان می‌آید تا بتواند بهتر و زیباتر، همه چیز را بیان کند»  این جمله اساس تعزیه‌خوانی است. هنری که امروزه ثبت جهانی شده و دل‌های بسیاری از عاشقان اهل بیت را فتح کرده است. ایران و تشیع دو عنصر جدایی‌ناپذیر و منعطف هستند. هر جای ایران اسلامی که نظر کنی هنر ملی و میراثی را می‌بینی که با زیبایی هرچه تمام‌تر با اسلام و تشیع آمیخته شده و هنر بی‌مانندی را رقم زده است. گنبدهای فیروزه‌ای اصفهان بهترین مثال این اتفاق هستند. روح ایران و ایرانی با هر کدام از این میراث ملی به وجد می‌آید و زبان را وادار به ستایش و مدح می‌کنند.

زره‌بافی برخوار، هنری آمیخته با تعزیه

آشنایی با میراث ناملموس ویژه‌ای که در دست ثبت است

شهرستان برخوار در استان اصفهان یکی از قدیمی‌ترین مناطق اصفهان و ایران است که صنایع‌دستی در میان مردمان این خطه اصفهان با داشتن فرهنگی ویژه و تأثیرگذار جایگاه خاصی دارد. پرونده ثبتی مهارت زره‌بافی شهرستان برخوار استان اصفهان نیز توسط سید جمال کشاورز، مشاور فرهنگی اداره کل میراث فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری استان در دست اجراست. بر اساس این پرونده، مهارت زره‌بافی علاوه بر اینکه در شاخه هنرهای دستی و سنتی قرار می‌گیرد، در گروه عادت‌ها و رسم‌های اجتماعی، آیین‌ها و جشن‌ها و همچنین در شاخه هنرهای نمایشی نیز جای دارد.

مناسک ماه صفر در زواره

آخرین روزهای این ماه در زواره مراسم ویژه ای برقرار بوده است

ماه صفر دومین ماه قمری است. وقوع برخی حوادث ناگوار در این ماه موجب شده که مسلمانان ذهنیت و خاطره خوشی از آن نداشته باشند. در سه ماه ذی‌القعده، ذی‌الحجه و محرم که ماه‌های حرام و قبل از ماه صفر بودند، اعراب از جنگ و خونریزی دست می‌کشیدند، ولی یکدیگر را به آمدن ماه صفر و آغاز دوباره جنگ تهدید می‌کردند و با پایان یافتن محرم، جنگ را از سر می‌گرفتند. وقایعی چون جنگ صفین، ورود کاروان اسرای کربلا به شام، اربعین امام حسین (ع) و شهدای کربلا، وفات پیامبر اسلام (ص)، شهادت امام حسن مجتبی (ع) و امام رضا (ع) در این ماه اتفاق افتاده است. در روایات آمده که مسلمانان برای رفع بلا در این ماه، بسیار صدقه بدهند. شیعیان در دهه آخر ماه صفر یعنی از  اربعین امام حسین (ع) تا شهادت امام رضا (ع) همچون ماه محرم به سوگواری و برپایی آیین‌های عزاداری می‌پردازند.

گزارشی از ثبت 10 اثر ناملموس در استان اصفهان
گفت‌و‌گوی اصفهان زیبا با هادی احمدی، تعزیه‌خوان
گفت‌وگوی اصفهان‌زیبا با اسدالله مؤمن‌زاده، یش‌کسوت هنر تعزیه‌خوانی

میراث مرثیه

درباره تعزیه در اصفهان و ظرفیت‌های نهفته در آن

«هرجا که زبان قاصر از بیان احساسات و حوادث رخ داده باشد، زبان نمایش به میان می‌آید تا بتواند بهتر و زیباتر، همه چیز را بیان کند»  این جمله اساس تعزیه‌خوانی است. هنری که امروزه ثبت جهانی شده و دل‌های بسیاری از عاشقان اهل بیت را فتح کرده است. ایران و تشیع دو عنصر جدایی‌ناپذیر و منعطف هستند. هر جای ایران اسلامی که نظر کنی هنر ملی و میراثی را می‌بینی که با زیبایی هرچه تمام‌تر با اسلام و تشیع آمیخته شده و هنر بی‌مانندی را رقم زده است. گنبدهای فیروزه‌ای اصفهان بهترین مثال این اتفاق هستند. روح ایران و ایرانی با هر کدام از این میراث ملی به وجد می‌آید و زبان را وادار به ستایش و مدح می‌کنند.

هنری بر ستون عشق

گفت‌وگوی اصفهان‌زیبا با اسدالله مؤمن‌زاده، یش‌کسوت هنر تعزیه‌خوانی

وقتی نام تعزیه را می‌شنوید چه چیزی در ذهنتان تداعی می‌شود؟ لباس سبزرنگ موافق خوان و صدای پرسوزش یا قرمزی تن‌پوش مخالف خوانانی چون شمر بن ذی‌الجوشن و صدایی که چنان طبل می‌کوبد. تاخت‌وتاز اسب و واهمه و گردوخاک و واقعه ظهر عاشورا در کربلا و یا شاید هم مانند بسیاری دیگر سریال خاطره‌انگیز شب دهم را به خاطر می‌آورید؟ تعزیه اما ریشه در تاریخ دارد و بیانگر وجهی از رخدادهای واقعی تاریخی در جهان تشیع است که توسط آدم‌های عاشقی به تصویر کشیده می‌شود که به‌واقع در این هنر استخوان ترکانده و ماندنی شده‌اند. اسدالله مؤمن زاده خولنجانی یکی از همان آدم‌های مثال‌زدنی تعزیه است، همان‌هایی که وقتی شمر می‌شوند و یزید و ابن سعد باید چشم و گوش تیز کنی که خوب بشنوی و ببینی و به درک قساوت آن زمانه برسی.

صفحه‌ها

اشتراک در RSS - تعزیه