روزنامه های اصفهان

می‌توانستیم راحت و بی‌تعارف خودمان باشیم
در آغاز هفدهمین سال انتشار اصفهان زیبا هنرمندان از رویکرد فرهنگی هنری روزنامه می‌گویند

مرام زنده‌رودی‌ها

می‌توانستیم راحت و بی‌تعارف خودمان باشیم

اواخر تابستان سال ۷۷ یا ۷۸ بود که در جمعی داستان کوتاهم را خواندم. وقتی خداحافظی می‌کردیم، احمد اخوت که تازه داشتم می‌دیدمش، با همان آرامش و احتیاط خاص خودش پیش آمد و خواست داستان را به او بدهم تا در تحریریه زنده‌رود بخواند. گفت: «ولی من فقط یک رأی دارم ها!» جمله‌ای که بعدتر، وقتی خودم عضو گروه تحریریه شدم، فهمیدم مهم‌ترین جمله‌ای ا‌ست که باید گفت. چند روز گذشت و محمد کلباسی به خانه‌مان تلفن کرد. دقیق یادم نیست چه گفتند و چه گفتم. پسرکم روی پایم داشت وول می‌خورد و من هم منتظر بودم بگویند چه نقدهایی بر داستان رفته و اینکه حالا باید بازنویسی کنم یا نه، خلاص.

17ساله‌شدن در روزگار سخت رسانه‌ها

تولدگرفتن در این شرایط سخت است؛ کرونا، فشارهای اقتصادی، بداخلاقی‌های برخی و ترش‌رویی‌های عده‌ای دیگر، آن‌هم در سرزمین و زمانه‌ای که گاهی عمر ماندگاری روزنامه‌های حرفه‌ای روزبه‌روز کم و کمتر می‌شود؛ اما اصفهان‌زیبا زنده است؛ چون تک‌تک اعضای این خانواده سرزنده، پرانگیزه و پرتلاش پای آن ایستاده‌اند.

16 سال با اصفهان زیبا

در آغاز هفدهمین سال انتشار اصفهان زیبا هنرمندان از رویکرد فرهنگی هنری روزنامه می‌گویند

روزنامه اصفهان زیبا وارد هفدهمین سالگرد تأسیس خود می‌شود و این بهانه خوبی است تا با هنرمندان و فعالان هنری اصفهان گفت‌وگو کنیم که آیا فعال‌ترین روزنامه شهر در این سال‌ها در زمینه فرهنگی و هنری دستاوردی داشته است؟ آیا صفحه فرهنگ و هنر آیینه‌ای برای انعکاس سلایق مختلف فضای فرهنگی اصفهان بوده است و اساسا جای خالی چه نگاه  یا رویکردی در زمینه فرهنگ و هنر در این روزنامه خالی احساس می‌شود؟ برای رسیدن به پاسخ این پرسش‌ها و شنیدن نظرات هنرمندان مختلف با علی خدایی نویسنــــــده و داستان‌نویس، حسین تحویلیان نقاش و هنرمند هنرهای تجسمی و خسرو ثقفیان نویسنده و کارگردان تئاتر گفت‌وگو کردیم که در ادامه می‌خوانید.

اشتراک در RSS - روزنامه های اصفهان