سریال ایرانی

چرا «می‌خواهم زنده بمانم» یک درام سیاسی است؟

فصل اول سریال «می‌خواهم زنده بمانم» به پایان رسید؛ سریالی که در میان شمار نسبتا چشمگیر سریال‌های ساخته‌شده ایرانی و با ارائه یک روایت نسبتا اجتماعی‌سیاسی و تا حدودی عاشقانه مخاطبان زیادی را به خود جذب کرد. سریال می‌خواهم زنده بمانم از منظر سیاست و بررسی ساختارهای قدرت خرد و کلان، سریال کاملا سیاسی و در بخش‌هایی عاشقانه است. سریالی که با صدای بلند قرار است زنده بماند، در بلا و گرفتاری‌های انسان‌های گرگ‌صفت غرق نشود و روایت کند.

بالاخره زنده ماند!

ساترا چه نقشی در رفع حاشیه‌های «می‌خواهم زنده بمانم» داشت؟

طی هفته گذشته، حاشیه‌های توقیف 30 ساعته «می‌خواهم زنده بمانم» داغ‌ترین بحث شبکه نمایش خانگی بود. سریالی که ابتدای هفته را با شائبه توقیف آغاز کرد، در میانه هفته توقیف شد و در انتهای هفته نیز مشکلش رفع و منتشر شد. مقوله توقیف و ممیزی در سینما و شبکه نمایش خانگی، بحث چندان جدیدی نیست و دیگر مخاطبان و سینماگران، بر روی تمامی ابعاد این اتفاق آشنایی کامل دارند. اما آن‌چه سبب شد تا موضوع توقیف موقت «می‌خواهم زنده بمانم» این‌چنین برسر زبان‌ها بیفتد، دستور به توقف پس از 14 قسمت پخش بود. اتفاقی که تاکنون مشابه چندانی نداشته و این شاید برای نخستین بار است که یک سریال پس از انتشار 14 قسمت، این‌گونه تهدید به توقف شده و از گردونه پخش کنار برود.

نگاهی به پنج قسمت ابتدایی سریال خاتون
چرا «احضار» اثر موفقی در ژانر وحشت نبود؟
مروری بر سریال‌های تلویزیون در ماه مبارک رمضان

یک ملودرام خانوادگی ساده!

چرا «احضار» اثر موفقی در ژانر وحشت نبود؟

با وجود استقبال جهانی از ژانر وحشت،  این ژانر در ایران  همواره یکی از مهجورترین گونه‌های سینمایی است. دلیل این اتفاق، فارغ از توانمند نبودن سناریست‌ها و کارگردانان ما در زایش لحظات ملتهب از جنس وحشت و نبود فرهنگ کافی از این قلمرو است. جامعه ایرانی، چندان علاقه‌ای به المان‌های وحشت، ماورایی ندارد. همین ضعف تاریخی سبب شده تا سینما و تلویزیون ما بیشتر به سمت ملودرام‌های اجتماعی و کارهای کمدی گرایش داشته باشد.در سال‌های اخیر که نسل جدید کشور، علاقه‌مندی بیشتری به دنبال کردن آثار موفق جهانی در حوزه وحشت داشته، نیز آثاری فارغ از کیفیتشان تولید شده‌اند.فارغ از سینما، تلویزیون نیز حدود دو دهه است که به صورت پراکنده، وارد چنین فضایی شده است. آخرین این تلاش در این زمینه سریال «احضار» است که به تازگی پایان یافته است.

تقریبا هیچ!

مروری بر سریال‌های تلویزیون در ماه مبارک رمضان

کفگیر تلویزیون سال‌هاست که در ماه مبارک رمضان و محرم به ته دیگ خورده و سال به سال هم دریغ از پارسال! امسال، اما شرایط نسبت به ماه رمضان‌های گذشته قدری متفاوت است؛ چرا که کرونا امان ایرانی‌ها را بریده و نه‌تنها خیال رخت بربستن از این سرزمین را ندارد، بلکه روزانه صدها خانواده را عزادار و کام آن‌ها را در این ماه مبارک تلخ و افراد زیادی را هم روانه بیمارستان یا قرنطینه خانگی می‌کند.

برای پرکردن آنتن

عمده آثار ماندگار رمضانی تلویزیون در دهه 80 ساخته شد

سریال‌های رمضانی هم‌اکنون عمری دودهه‌ای در کنداکتور یکی از طلایی‌ترین برهه‌های جذب مخاطب تلویزیون دارند؛ از سال 80 که ساخت یک سریال اختصاصی برای هر یک از شبکه‌های سیما، آغاز شد و این روند تا به امروز نیز ادامه دارد. روندی که طی حیات دو دهه‌ای خود، اتفاقات خوشایند فراوانی را در خود دید. چهره‌های بسیاری مانند «رضا عطاران» با این سریال‌ها، محبوبیت و گوشه‌های کشف‌نشده‌ای از پتانسیل خود را به مخاطبان شناساندند. ضمن اینکه زمان بسیار خوب پخش سریال‌ها  که پس از افطار بود، سبب شد تا مخاطبان بسیاری پای جعبه جادویی نشسته و به این ترتیب، چندین سریال توانستند به آثاری خاطره‌ساز در تاریخ تلویزیون تبدیل شوند.

صفحه‌ها

اشتراک در RSS - سریال ایرانی