فوتبال

ما به جنگ نیاز داشتیم، نه جنگ به ما!

روایت حجت‌الاسلام «علیرضا باطنی» از مدرسه «ملاعبدالله» اصفهان تا عملیات«کربلای چهار»/ بخش اول
می‌گوید هفده سالم بود، رفتم جبهه؛ اما چهره‌ام، بیست-بیست‌ویک‌ساله، نشانم می‌داد. پنجم ابتدایی را که می‌خواند، مدرسه را کنار می‌گذارد و راه «حوزه» را پیش می‌گیرد و در امتداد آن راه «انقلاب» و «جنگ» را...! انقلاب که پیروز می‌شود، مسئولیت مدرسه علمیه «ملاعبدالله» را بر دوشش می‌گذارند؛ همان مدرسه‌ای که هنوز هم در انتهای بازار میدان امام، جا خوش کرده و چراغش روشن است! سال 59 در میان همه فعالیت‌های علمی، تبلیغی و فرهنگی که اینجا در اصفهان داشته است، «غیررسمی» راه «گلف» و «آبادان» را پیش می‌گیرد و چندماهی را به رتق‌وفتق امور جنگ در همان حوالی می‌پردازد؛ اما به‌مرور احساس می‌کند حضور چندماهه‌اش در جبهه به فعالیت‌هایش ضربه می‌زند و همین می‌شود که بیشتر «اصفهان» می‌ماند و منتظر تا عملیاتی طراحی شود و «رزمی تبلیغاتی» برود جبهه! او جنگ را از «شکست حصر آبادان» شروع می‌کند و تا «کربلای چهار» پیش می‌برد و بعدازآن به «اسارت» و چهارسال زندگی در خاک عراق می‌رسد، که سال‌ها پیشش دومرتبه، از آن فرار کرده بود. روایت حجت‌الاسلام «علیرضا باطنی» از آن سال‌ها، ساعت‌ها زمان می‌خواهد و یک دل سیر گوش؛ ما اما در یک گفت‌وگوی سه‌ساعته با این رزمنده روحانی، تنها توانستیم تا قبل از اسارتش را روایت کنیم و باقی حرف‌ها از آن سال‌ها بماند برای فرصتی دیگر!

ضرورت حرکت به سمت توسعه پایدار ساختمان‌ها

توسعه پایدار بدون توجه به شهرها و شهر‌نشینی، بی‌معنی خواهد بود
یکی از مهم‌ترین مزایای استفاده از انرژی خورشیدی کاهش هزینه‌ها و حتی فروش برق اضافه تولیدی است؛ چرا که از این طریق هزینه‌های تحمیلی بر کشور و جامعه به شدت کاهش می‌یابد همچنین با این اقدام، نه تنها در صورت‌حساب برق صرفه‌جویی می‌شود، بلکه اگر برق بیشتری تولید شود، مازاد آن دوباره به شبکه منتقل و برای این مقدار مبلغ پاداشی توسط شرکت برق پرداخت خواهد شد. با توجه به اینکه سیستم‌های انرژی خورشیدی به طور کلی نیاز به تعمیر و نگهداری زیادی نداشته و حتی هیچ‌گونه سر و صدایی ندارند، تکنولوژی استفاده از انرژی خورشیدی روز‌به‌روز در حال توسعه بوده و تاکنون در سیستم‌های کوچک و بزرگ مانند نیروگاه‌ها، بخش کشاورزی، تجارت، منازل، لوازم شخصی و تزئینی به کمک مردم آمده است و بعضا در صعب‌العبورترین نقاط نیز توانسته نیازهای آن‌ها را برطرف سازد.
نمرات فنی بازیکنان ذوب آهن مقابل آلومینیم
بررسی وضعیت تیم ملی در مصاف با حریفان در پادکست اصفهان‌زیبا
تأملی بر کلیشه علم بهتر است یا فوتبال

چشم در چشم منتقدان

دست‌پخت ایتالیایی رحمان رضایی نتیجه‌بخش خواهد بود؟

در شرایطی که حواس علاقه‌مندان فوتبال در ایران و اصفهان به رقابت‌های لیگ قهرمانان آسیا در مرحله گـروهـی مـعـطـوف شــده، ذوب‌آهنی‌ها دور جدید تمریناتشان برای حضور در لیگ بیستم را آغاز کردند تا از یک‌ماه دیگر فصل جدید لیگ برتر را شروع کنند. سبزپوشان فوتبال اصفهان در این یک ماه گذشته یکی از پـرخـبـرتـرین و البته پرحاشیه‌ترین باشگاه‌های حاضر در فوتبال ایران بوده‌اند و روند انتخاب سرمربی تا جدایی بازیکنان تأثیرگذار و در نهایت زیر و رو شدن ترکیب هیئت‌مدیره آن‌قدر ذوب‌آهن را در بورس اخبار روز ورزش ایران قرار داد تا در نهایت هواداران این تیم با بیم و امید به فکر رقابت‌های لیگ بیستم باشند.

نظریات یک فیلسوف لیورپولی درباب فوتبال

درباره‌ی کتاب «به چه فکر می‌کنیم وقتی به فوتبال فکر می‌کنیم» نوشته‌ی سیمون کریچلی

در تاریخ فلسفه‌ی معاصر چندین فیلسوف و روشنفکر مهم به فوتبال علاقه داشتند. معروف‌ترین آن‌ها آنتونیو گرامشی است. او در جوانی در روزنامه‌های ایتالیایی، در کنار مقالات سیاسی و نظری، گزارش‌ فوتبالی می‌نوشت. گرامشی در یک خانواده‌ی فقیر متولد شده بود و در کودکی‌اش، همچون بسیاری از کودکان دیگر طبقه‌ی کارگر آن زمان ایتالیا، فوتبال نقشی اساسی و مهم داشت. به باور گرامشی «فوتبال مدلی از یک جامعه‌ی فردگراست» و می‌تواند کلیت جامعه سرمایه‌داری را در مقیاسی کوچک نشان دهد. یکی دیگر از روشنفکران شیفته‌ی فوتبال، همانطور که همه می‌دانند، آلبر کاموست. برای او فوتبال تنها «درس اخلاق» بود و مدرسه‌ای برای آموختن مبارزه، همبستگی، برادری و قاطعیت به شمار می‌آمد. کامو در جوانی، همچون ناباکوف، یک دروازه‌بان آماتور بود، پُستی که با فلسفه‌ی اگزیستانسیالیستی او جور در می‌آمد. بجز گرامشی و کامو می‌توان از متفکران دیگری هم نام برد که به فوتبال علاقه داشتند: سارتر، گالیانو و نگری.

سود ویلموتس و ورزش اصفهان

با غرامت سرمربی سابق تیم ملی چه کارهایی می‌توان برای ورزش اصفهان کرد؟

حضور مارک ویلموتس، مربی بلژیکی، روی نیمکت تیم ملی ایران چند ماه بیشتر طول نکشید و این مربی در شش دیدار رسمی و تدارکاتی، هدایت تیم ملی کشورمان را برعهده داشت و خیلی زود کارش به جدایی کشید؛ اما قرارداد او با فدراسیون فوتبال ایران تاکنون هشت میلیون و ۱۴۲ هزار یورو (حدود ۲۱۶ میلیارد تومان) خسارت به بار آورده است. فدراسیون فوتبال کشورمان برای اعتراض به این حکم باید به دادگاه CAS شکایت کند؛ اما اگر این اعتراض پذیرفته نشود، ناچار به پرداخت کامل این هزینه خواهد بود. با توجه به رقم سنگینی که باید برای این جریمه پرداخت شود، این پرسش مطرح می‌شود که معادل غرامت پرداختی را که برای ورزش استان اصفهان در نظر می‌گرفتند، صرف چه هزینه‌هایی می‌شد؟ گفتنی است آمار و ارقام اعلامی، حدودی بوده و بر مبنای پیگیری‌های مختلف استخراج شده است.

صفحه‌ها

اشتراک در RSS - فوتبال